Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dlaczego tak czas ucieka przed nami,
jak ptak wciaz lecacy wysoko nad drzewami.
Czas tak ciagle biegnie omija przeszkody,
a my go goniac wpadamy na klody,
Posuwa sie do przodu nie zwalniajac tempa,
dla nas to nie takie proste droga zawsze kreta.
A gdy zycie ciagle przyspiesza tracac czasu rachube,
my wpadamy w labirynt skazani na zgube.
Dni nam ciagle leca godziny minuty,
a my tracimy czas zakladajac buty.
By zatrzymac czas nie ma takiej sily innej mozliwosci,
za nim znajdziesz sposob rozpadna sie kosci.

Opublikowano

podzielam zdanie przedmowczyni...rymy czasem moga zabrac wierszowi to "cos" jezeli sa takie ciut wymuszone... podoba mi sie strasznie dwuwers "Dni nam ciagle leca godziny minuty,
a my tracimy czas zakladajac buty." - to jest chyba najlepsze z calego wiersza :) gdyby caly byl pod ten kilmat bylo by extra :) motyw czasu jest bardzo popularny, gdyz kazdy z nas zdaje sobie sprawe z jego wyjatkowosci. sztuka zatem jest opisac go tak by wniesc cos nowego :) pisz pisz pisz :)

Opublikowano

Dzieki za uwagi ten wierzs byl pisany w kilka minut widac ze byl niedopracowany...Mysle ze sie spodobal.. bo mi tak srednio ale mam andzieje ze nastepne wiersze bardziej sie beda podobac a bez rymu poprostu niedaje rady czegos napisac nie moge rymy jakos mi same przychodza.. Pozdro dzieki za komentarze

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Charismafilos Hycel najbardziej mi się z łapaniem kojarzył - nie wiem dlaczego miałoby by być krzywdzące dla umysłu 
    • @Berenika97 Dzięki wielkie. To ból, rozgoryczenie, które skutkuje złymi konsekwencjami. No a jakimi to chyba wiadomo. Dzięki jeszcze raz, zresztą ja tu piszę chyba tylko dla Ciebie. Pozdrawiam. 
    • kocha za moment w którym światło pomyliło mnie z ogniem rozchyliłam się cała w czerwieni to wystarczyło od tamtej pory jestem dowodem że piękno zdarza się naprawdę przeglądam się w jego źrenicach widzę różę nie siebie sprawdzam płatki czy noc zostawiła na brzegach cienką biel ciało wie wcześniej niż kolor odejdzie niż zapach przestanie wracać do skóry boję się jego wzroku kiedy zauważy że kwitnienie nie jest miejscem w którym można zostać zielona uparta naga - łodyga czekała od zawsze niech więc odejdzie zanim podniesie klosz zanim zobaczę jak zachwyt myli z miłością     insp. Antoine’a de Saint-Exupéry, "Mały Książę".    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Przyjdzie pierwszy duch… Duchy wezwą kolejnego. Odkryją tajemnice…    
    • @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!    Można, można! :) Dziękuję za tak smakowite podsumowanie - rzeczywiście, wszystko zależy od towarzystwa, nawet szara reneta z odpowiednim partnerem nabiera słodyczy. Pozdrawiam serdecznie! @Kwiatuszek   Bardzo dziękuję!    Miło mi, że wiersz przywołał takie wspomnienie - stary sad z szarą renetą to piękny obraz sam w sobie. Serdecznie pozdrawiam! :)  @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!    Serdecznie dziękuję za tak wnikliwy i piękny komentarz. Twoja interpretacja szarości jako bezpiecznego schronienia przed emocjonalnym tornadem jest niezwykle trafna i sama w sobie brzmi jak świetna literacka myśl - cieszę się, że  się nią podzieliłaś. Z puentą trafiłaś idealnie w to, co myślałam - ta "szarość"  jabłek miała właśnie kontrastować z ludzkim smutkiem, którego natura nie zna. Serdecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...