Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


he he!Messalin Ty nie masz pomysłów?
Często Ciebie czytuję ,za Twoimi plecami.
Za wiersz plusiak.
PozdrawiaM.

za plecami? no ładne rzeczy, hi
a pomysłów dość, tylko o czym
może Ty Marlett masz temat?
z ukłonikiem i pozdrówką MN
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


he he!Messalin Ty nie masz pomysłów?
Często Ciebie czytuję ,za Twoimi plecami.
Za wiersz plusiak.
PozdrawiaM.

za plecami? no ładne rzeczy, hi
a pomysłów dość, tylko o czym
może Ty Marlett masz temat?
z ukłonikiem i pozdrówką MN
Messalin dam Ci dwa tematy.Jeden łatwy ,drugi trudny
i nie narzekaj po ich otrzymaniy.
Wiem,że udźwigniesz:)))
PozdrawiaM.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jakże kocham te Twoje podróże. Zwłaszcza teraz, zimą chciałby się
włóczyć polnymi drogami od wsi do wsi, z nowych studni wodę ustom czerpać:


Nowe Żmijewo od starej żmiji
przybrało nazwę, a to dlatego
bo chłopi zacni szczerze wierzyli,
że nic tu nigdy nie stanie się złego.
Więc już się stało - tą wiarą pustą,
bo licho patrzy w Żmijewo jak w lustro.

Tu kury kradną nawet z talerza
a chłop żywemu, jeśli przepuści,
to aby przykuć je do pręgierza,
niechaj krwią najpierw spłynie, a juści -
tak jak za życia co krwiste lepsze,
takoż i śmierci smakuje bledsze.

Przeto dopiero, gdy zemrę kiedy,
odwiedzę Nowe Żmijewo chętnie,
huknę na babę w zatęchłej sieni
aż jak torebka jej serce pęknie -
kto żył na próżno, duszę ma pustą,
czy dziw, gdy zerknę w Żmijewa lustro?


Wybacz mi Messalinie, ten żarcik. To, że licho mnie podpuściło
pod tak pięknym wierszem Czytelników straszyć...

no ja to wybaczam odrazu tylko jak
wydrukuję i powieszę na pierwszym lepszym płocie
w tym Nowym ŻMijewie to nie wiem czy Ci wybaczą, hihihi
dzięki za tak niesamowity koment, jajć
ależ do góry skaczę
z ukłonikiem i pozdrówką MN
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



za plecami? no ładne rzeczy, hi
a pomysłów dość, tylko o czym
może Ty Marlett masz temat?
z ukłonikiem i pozdrówką MN
Messalin dam Ci dwa tematy.Jeden łatwy ,drugi trudny
i nie narzekaj po ich otrzymaniy.
Wiem,że udźwigniesz:)))
PozdrawiaM.

ok - a jjakby te dwa tematy w jednym zawinąć?

z ukłonikiem i pozdrówką MN

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Achilles_Rasti dobry wiersz... ale człowiek to jednak nie pająk... na szczęście ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem jak to się stało, że umknął mi ten komentarz. Dopiero teraz go przeczytałem. Dzięki.   Pozdrawiam  
    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • Sieć...   na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...