Noei anioł -człowiek

[Luthien_Alcarin]

W togach nagości,
staliśmy
Noe tonął
w zbawieniu
Gdy reszta
Tych co z prochu
(i prochem będzie)
w piachu nie-wiary
zgniła.

Każdy z osobna,
żebrał,
zakrywając szmatami
żenującego siebie
Myśli w pornograficznym wstydzie
gubiły fałsz
Skóra krzyczała
pękając na dwoje
biało-czarnych ludzików
splątanych w liany
bruzdkowego rozumu.

Bezrobotne anioły
biły na oślep-
łopatami strachu
Zjadały nadzieje
z bezkrwistą krwią ludzi.
Co dzień jest dzień.

Budzi się Noe
„..to tylko koszmar..”
i ginie w paszczy anioła.

[Weronika Helena]

Rozumiem, że chodzi o tytuł "Noe i anioł- człowiek" :). Mam kilka takich rzeczy które mi się w Twoim wierszu nie podobają
"Zjadały nadzieje
z bezkrwistą krwią ludzi. " -nierozumiem.
No i koniec. Nie podoba mi się "paszcza anioła" trochę wbrew moim regułom. Ogółem nie zły wiersz. Idea także, całkiem ciekawa. Nie najgorzej.

:). Weronika

[Coolt]

Myślę,że można wymyślić dla tego tekstu ciekawszy tytuł, już pomijając brak jednej spacji ;)

ten brudkowany rozum to trochę za specjalistycznie brzmi albo za ogólnie, wszak brudkowanie dotyczy większości (albo wszystkich) zwierząt ;)

uwielbiam oksymorony, ale bezkrwista krew nim nie jest, to raczej antyoksymoron, dosyć paskudny ;)

Całość się jednak podoba, ładnie operujesz słowem, chociaż jeszcze dosyć chaotycznie :)
Pomysłowo.
Pozdrawiam
Coolt

[Luthien_Alcarin]

bardzo dziekuje za komentarze...jesli chodzi o "bezkrwista krew" to nawiazanie do mojego innego wiersza- "Zmartwychwstanie -nie tylko Jego", mysle że to uzupełnienie dużo wyjaśni;) no i bardzo przepraszam za bład w tytule..wstyd mi;) Pozdrawiam