Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

przypadkiem

Marcin Ogar
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Marcin Ogar

Marcin Ogar

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Przypadkiem poznany, pewnego wieczoru
nieśmiałe spojrzenia, nieśmiałe gesty
wspólne imprezy, pierwszy pocałunek,
taki gorący, namiętny
jak żaden inny, bo Twój

Kolejne spotkania przy blasku księżyca i gwiazd
ciepło rąk mimo, iż było tak zimno
a jednak gorąco dzięki biciu naszych serc
Ciche szepty, delikatne pocałunki
szczere rozmowy,
dziwne spojrzenia przechodniów z myślą
"oni muszą być szczęśliwi!!".

Cały czas towarzyszyło poczucie
bezpieczeństwa,
potrzeby dotyku tej drugiej osoby, po prostu szczęścia.
Twoje zimne ręce na moim ciele,
rozgrzewały moje serduszko,
dreszcz, który przeszywał mnie całą, ale było tak cudownie.

Niestety wszystko, co dobre kiedys się kończy,
cały czar prysł,
Ty jakiś inny, obecny ale tylko ciałem,
myśli błądzące gdzieś z dala ode mnie,
smutek
żal, poczucie odrzucenia.

Miało być tak pięknie a jednak
wszystko wskazywało, że będzie tak wiecznie
jak szybko się zaczęło
tak szybko się skończyło
żegnaj dziekuje za piękne chwile
żałuj,
tych, które były jeszcze przed nami…

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Gosława
      nie lubię się żegnać

      Przez Gosława · Opublikowano

      rozłażą się słowa w szwach  przygryzam wargę  do krwi  rozsądniej byłoby udawać martwą  kto następny do mojego chłodu   odbite światło w cieniu amarantusa ja zapałka z gorejącą głową  w zgliszczach hoduję bluszcz wilgocią od lat przesiąknięty    nie lubię stawiać kropki zatem krzyżyk na drogę  
    • EsKalisia
      krótki wiersz o czasie

      Przez EsKalisia · Opublikowano

      zgubiłam czas zostawiłam go na zewnętrznej  stronie źdźdbła trawy zatonął z kroplą potu w niedalekim stawie opadł wraz z okruchami ziemi z podeszw butów oddałam go tobie  
    • LessLove
      Na jesień

      Przez LessLove · Opublikowano

      @violetta „Cóż, każdy ma jakieś problemy”, jak powiedział Connor MacLeod w "Nieśmiertelnym". Wynajmowania nie będzie. Już mam dla kogo.
    • Stukacz
      Przeprosiny

      Przez Stukacz · Opublikowano

      @Sylwester_Lasota @Berenika97 @wiedźma @Gosława @Leszek Piotr Laskowski @.KOBIETA. @LessLove @Gosława   Dziękuje Wam.   Wiersz idzie do śmieci, zmieniłem całkowicie koncepcje, poniżej link do nowej wersji:          
    • Stukacz
      Ta osoba

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Wierzyłam Tobie, w słowa, gesty W ciszę, którą mnie karmiłeś A milcząc, byłeś najlepszy Płakałam, oczami mówiłeś   I czarowałeś spragnionym wzrokiem A ja drżałam, nie wiedząc dlaczego I spłynęła łza pod moim okiem Wyczułam coś złego   Teraz, patrząc wstecz - widzę Że błądziłeś między myślami A ja, choć się nie wstydzę To łkam nad złamanymi zasadami   Bo obiecałeś, ja sama obiecałam Potem płacz i obłąkane oczy Dlaczego tak bardzo Cię kochałam Gdy mrok Twoim umysłem się toczył?   Ta ciemność w Tobie, i te oczy Zgasiły mnie, choć mówiłam, myślałam Teraz serce się na mnie boczy Za bardzo pragnęłam, za bardzo chciałam   Lepiej by mi było bez łez, bez Ciebie Lepsze byłyby słowa milczenia Obwiniam teraz wszystkich i siebie Lecz nie ma to znaczenia...   Mówisz: jestem niewdzięczna, bo płaczę Bo cierpię, bo użalam się nad sobą A ja wiem, że za rok, dwa zobaczę Że to nie Ty, byłeś tą osobą      

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...