bóg i nędzarz

[marcin krüger]

bóg z dostojeństwa czyta obrazy
gazet oczyma wyłupiastymi w widnokrąg
składane litery w ciąg obrzydliwość budzą
nie mniejszą niż łyk kawy
nadpsutej nut zbytnią spalenizną
wydobytych poetów z kominów

ten resztką uśmierconych popiołów ciało zlepia
rwąc pierze z głowy powoli samogwałt czyni
by w krąg piekła najniższy się dostać
chcąc nieb bramy ominąć

dla sprawcy pisać to jak być rozumnym nie w pełni
skazanym na banicje z dobrodziejstw świata
i nawet łyk wody to Don Perignion
tyle że nie może uderzyć do głowy

piszącemu litery są drogą absolutnie piękną i trudną
w nie swoje nudne permanentne życie
tu zawsze coś się dzieje w pełni jest ruch
zamierzony triumfalny wyhamowany
pochód awangardy tyle że nieznanej nikomu

z czasem piszący umiera z groszem ostatnim w zaświaty
ucieka jakby chciał kupić bilet do La Scali
niemal absolutnie pewien że już nic się nie stanie
i zdarzyć się nie może
jakby otrzymał azyl
i powszechna opinia go nie rani

umarły za świata kraty trafia żyjąc komfortowo
na pierwszy rzut oka w dobrej sztuce
teatru drugiego istnienia odegra swą rolę
lepiej gdyż lepszy będzie bóg choć i tam dla niego
przyznać zwycięstwo glorię chwałę
jest równie paskudne co śmierć

[ula]

naprawdę bardzo mi się podoba. wszystko jest na swoim miejscu. dawno Cię tu nie było, prawda li to? cieszę się, ze wróciłeś i to w tak wielkim stylu;-)
PS bóg czy Bóg?

[marcin krüger]

Dziękuje Ulu. Takie słowa znaczą więcej niż góra pieniędzy :)
Pozdrawiam - człowiek szczęśliwy