nadzieja umiera

[Robertus Ekstazjusz]

smutek wyplywa ze zrodel jak rzeka ...
w lez oceanie zatopione znamie,,
mimo iz szczelny, do swiatow przecieka
płaszczyzn,co dobrze nam ludziom sa znane.

a los kulejący niczym kaleka
zaklinacz pogody,, przeklety za rane,,
niejedna zadaną mierzoną w czlowieka
los ktory wszystkim Bogiem i panem,

i niczym woskowa figurka stapiają
sie mysli, marzenia, nadzieja umiera
niczym przylbice rycerskie spadaja
szukajac nowego wciaz bohatera

a pejzarz pod niebem nas wszystkich jest inny
indywiduum to niebywałe
jeden blekitny ,, czysty ,niewinny
a drugi smutkiem przepelnion i zalem

[Tali Maciej]

wiersz hmm.... słabiuśnie to wyszło

zacznę od momentu pierwszego kontaktu, który przez brak polskich znaków i dziwacznej interpunkcji na wstępie odrzuca

panta rhei w tej samej rzece dwa razy się nie maczał, tutaj mamy zbitki słowne które tworzą już wyblakłe ze starości klisze


przechodząc przez patos i udrękę gramatycznych rymów dobrnąłem do końca i mogę tylko stwierdzić że jest tu bardzo słabo i trza coś z tym zrobić


tym razem zdecydowane NIE
może następnym


witam na forum

[taka marysia]

a może by tak błędy popoprawiać?

',,' - te dwa przecinki koło siebie tu i ówdzie to jakis nowy zabieg estetyczny?
albo artystyczny. pif-paf

marysia

[Robertus Ekstazjusz]

Wiatam wszystkich ...Wiem, w sumie nikogo to nie obchodzi -- i macie pewnie racje.
Jeżeli chodzi o strone interpunckyjną to nie jest to żaden nowy zabieg , poprostu zawsze gdy to wszystko pisze jestem nie w stanie, nie chcialem zmieniac treści, chcialem by została pierwotną. A poza tym, w poezji chyba mam prawo wstawic i 20 przecinków po sobie :) no ale nie wiem bo jestem początkujący. A jeżeli chodzi o rymy, to lubie gdy są dokladne :)

zapewne wstawie jeszcze kilka bazgrołków bo konstruktywna krytyka zawsze się przyda :)