Pan życia i śmierci

[Lilianna Szymochnik]

Życie i Śmierć siostry dwie bliźniacze
codziennie wychodzą razem na spacer.
Choć jedna jest dobrem a druga złem
nie mogą na siebie patrzeć idąc razem.

Jedną z drogą idąc razem się kłócą i krzyczą
skaczą sobie oczom wygrażają w różny sposób.
Tarmoszą swoje nerwy,aż do wielkiej potęgi
ranią boleśnie takie na sobie są zawzięte.

Żadna,ze stron nie chce drugiej kroku ustąpić
więc walka trwa wciąż w kółko nieprzerwanie.
Wszyscy z drogi i z oczu im z bojaźni schodzą
bo przypadkowo mogą dostać nie chcąc,po głowie.

Szala przechyla się u dźwigni w strony dwie
raz idzie w górę raz w dół i tak,co dzień jest.
czas mijał a one tej walce przestać zapomniały
walczą i walczą ile im jeszcze sił mocy wystarczy.

Od początku do końca trwa,ta krwawa walka
raz życie górą,raz śmierć bitwie zwycięża.
Bóg sędzią jest na faule wciąż z góry gwizdom
końca nie ma,ta walka drogą życia o medale.

Śmierć walczy o duszę życie walczy o ciało
w gablotach trofea zdobią napisy rysu wyrazy.
Pan życia i śmierci ogłasza trumf i zwycięstwo
bez końca,tej walce wydając boskie swoje wyroki.


Wiersz napisany z satyrką uśmiechu.

[Strago Dark]

pomijając ten utwór ,któremu brak dopracowania powiedz mi dlaczego piszesz kilka wierszy dziennie zamiast dopracować jeden ?
Robiąc w ten sposób tylko niszczysz kolejne pomysły
Dlaczego ????

[Strago Dark]

to zobacz jakimi sprzecznosciami operujesz
jesli cos jest blizniacze to jedno nie moze byc zlem a drugie dobrem
popraw literowki chociaz :
podają sobie ręce mocnym uściską dłoni.
Jedną z drogą idąc kłócą się i krzyczą
skaczą sobie do oczu,jak wilki o żer.
reszte literowek znajdz sama
a z tego co mi wiadomo to wilki poluja w stadzie najpierw je przywudca stada potem reszta zaleznie od chierarchi wiec nikt tam sobie do oczu nie skacze
dalej :przewracają fikołki a co to za fikolki jakies meble czy jak
a ten fragment jest na granicy belkotu : sińce mata wstrzęp wciąż rwie
mijają dni,lata nawet minął cały prawie wiek.
i nie musisz sie obrazac bo raczej nie ma o co
wiedzialas czy7m grozi wystawienie wiersza
ja tylko radze dopracowac pewne drobiazgi przed publikacja
a to ze moje zdanie guzik Cie obchodzi nie ma najmniejszego znaczneia

[Lilianna Szymochnik]

Pisze wyrażnie wiersz z satyrką uśmiechu więc!-może być wszystko dozwolone.
w czym problem w dłoniach dam Tobie palec Ty chcesz całej ręki.
co Ty wiesz o wilkach człowieku i będziesz mnie uczył wiem! to doskonale.
Przyczepiłeś się wilka a rzep został na psim ogonie wybacz!to wiersz z satyrką uśmiechu.

[Strago Dark]

a satyryka pozwala na bledy okej
jak chcesz ja tylko radze zebys przestala produkowac wiersze a zaczela je pisac wybor nalezy do ciebie
pozdrawiam i sayonara
Wilk występuje w lasach, na równinach, pustyniach i w terenach górskich.

Wilk jest drapieżnikiem i do swojego życia potrzebuje średnio ok. 1,3 kg mięsa (wraz z kośćmi i skórą) dziennie. W naturze żywi się drobnymi zwierzętami, ptakami, ale także (o ile warunki i liczność stada na to pozwala) dużymi zwierzętami takimi jak jelenie, łosie lub kiedyś bizony. W normalnych warunkach duży wilk z ras północnych może zjeść jednorazowo do 6,4 kg, jednak jest to zwykle związane z kilkudniową głodówką. Uzupełnieniem jego diety są owoce i runo leśne. Ich system pokarmowy jest dopasowany do "mięsnej" diety i różni się od tego, który mają psy domowe (nieco krótszy przewód pokarmowy, wyższa kwasowość, wysoka efektywność).

Główne składniki diety zależą od bazy pokarmowej. Wilki dość elastycznie dostosowują się do dostępnych pokarmów jednak ich wymogi energetyczne wymuszają polowanie na duże ssaki chociaż np. zdrowe żubry czy bizony nie są zagrożone. Także w przypadku innych zwierząt (np. łosie czy jelenie) zdrowe zwierzęta zostają zabite czy też poważnie ranne tylko w wypadku co 20 ataku przez wilki. Pozostałe ataki kończą się odstąpieniem od ataku lub wręcz odniesieniem ran przez wilka. Wilk jako drapieżnik prowadzi więc selekcję i usuwa z populacji głównie osobniki chore lub słabe albo mało doświadczone, a nie chronione przez grupę osobników starszych.

Wilk potrafi posługiwać się symbolami. W stadzie posługuje się rytuałami. Komunikuje się w grupie poprzez pozy, jak i poprzez odgłosy. Potrafi planować i organizować działania zespołowe.
tak wogole to przez caly wiersz sie nie usmiechnalem
masz raczej cmentarne poczucie chumoru omijaj satyry z daleka

[Lilianna Szymochnik]

Wygnało wilki z zewu natury do lasu.