Żołnierze

[Agnieszka Szyszka]

Skamieniali- strachem sparaliżowani,
Niedzielni żołnierze, z wyrokiem śmierci
W akta wpisanym, tłocząc się w szeregach,
Szli na śmierć pokoleji.
Można by rzec- jak kamienie przez Boga na szaniec rzucane,
Lecz w rzeczywistości tak nie jest, sami swój los obrali
- Bóg tylko ich dusze umęczone osądził, gdy ciała
Już swój żywot zakończyły na froncie.
Walczyli za sprawę tak dla nich istotną,
Że śmierć niczym była przy niej.
I co z tego mają, po larach wielu,
Niepodległość i wolność, którą zyskać chcieli,
Zostaje sprzedana- ceną jest pieniądz.
Ostaje pustka i pomnik z marmuru,
Który symbolem miał być, lecz nie jest,
Wiesz może, czemu?

[Klaus Kalarus]

Na początek prosze poprawić błędy. Skrzyżowanie piosenki Trzeciego Wymiaru z Pieśnią o Rolandzie nie brzmi dobrze. Za dużo inwersji i patosu, a oprócz tego nie podoba mi się określenie strachem sparaliżowani w odniesieniu do żołnierzy. Sam pomysł może być, końcówka prawie że dobra, ale wykonanie całej reszty niestety..