Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

hoombug.pl - strona młodych antropologów kulturowych;)


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wyjaśnię po krótce o co chodzi. otóż moi znajomi- studenci Etnologii z UWr stworzyli stronę, na której publikują artykuły dotyczące otaczającej nas rzeczywistości. Nazwali ją hoombug od słowa "humbug" które oznacza oszustwo, rozpropagowaną nieprawdę, kant. Wyszukują oni różnych humbugów, tudzież sami je tworzą;) zachęcam do zaglądnięcia na ów stronę i może współpracy? czy znajdzie się wśród poetów bystry obserwator?;)
pozdrawiam

http://hoombug.pl/index.html

Opublikowano

Zaspiewałabym 'Gloria Gloria alellujah'- ale po co? ;P. Narazie obejrzałam sobie pobierznie, ale już mi sie podoba. Sama idea jest świetna, oby więcej takich stronek i ludzi, którzy nie łykają odruchowo tej całej mielonki, otaczającej nas, nawet bez pytania co to właściwie jest, dlaczego akurat to i czy można to pogryźć. :P
Poczytam dokładniej i może skomentuje gruntowniej. A może nie. ;)


Odwdzięczam się poniżej, co prawda to tylko pierwsze, przypadkowe linki jakie mi wpadły do głowy, ale można tam znaleźć ciekawe, orginalne teksty, które czasami bywają inspiracją... do myślenia ;)
(Proszę się nie sugerować wszystkimi, bo wiadomo, że jak to zwykle bywa, znajdują się tam
też takie, które dokladają od siebie do tej mielonki, o której pisałam wyżej.)
http://neurobot.art.pl/menu/index.html , a tu dokładniej do tekstów: http://neurobot.art.pl/03/teksty.html (bo tam sie można zgubić :P)
http://okultura.pl/texts.htm

zachwytu ;).

Opublikowano

Klikam i wchodzę... na główną w forum.... dalej, możliwe, że to moja dyslesja (a mam tę od chaotycznych ruchów gałek ocznych) nie mogę sie domyślić gdzie się zakłada nowy temat, ten link pod "artykułem" do forum powinien odesłać do konkretnego tematu, albo go automatycznie na forum założyć...

Ale pomysł jest zabawny (czytaj: ciekawy)..

Pozdrawiam.

P.S. znalazłem, użyłem ctrl-F.....
;o)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Pewien Jerzy, jeż z Jerzowa pośród jeży chciał brylować, więc założył ciężkie bryle i to już by było tyle.   Jednak powód oczywisty - nie odwiedził okulisty - bardzo szybko spowodował, że go rozbolała głowa.   Odtąd Jerzy już pamięta, że na codzień i od święta, gdy się żyje pośród jeży, to brylować nie należy.            
    • @Poet Ka Napisałam to tak co mi w duszy gra więc uważam że tak. @Alicja_Wysocka Dziękuję za radę<3
    • Pewna miła panna Anka, Bardzo chciała mieć amanta. Znała kilku niezłych gości, Lecz bez większej zażyłości. Aż raz wiosną, przy straganie, Brunet Andrzej poznał Anię. Było tak, że szczęściem losu Chciała kupić do bigosu Łeb kapusty, a łbów morze - Andrzej pomógł jej w wyborze. Więc gdy Anka zmiarkowała, Że ten Andrzej, to nie chała, Że wykłada w wyższej szkole, W rektoracie ma swą rolę, Zna języków obcych pięć - Wzięła ją na niego chęć. Zaprosiła więc na ciastka. Dla niej ciastka, to namiastka. On miast słodko jeść i trawić, O ideach zaczął prawić. Mówi mu, że jako żywo Zaprosiłaby na piwo. Lecz on twardo: Póki żyję, Alkoholu nie wypiję! Więc zwabiła go do kina, Ciepło szeptać mu zaczyna: Popatrz, jak tych dwoje pięknie, Afrodyta z żalu pęknie... Ale jego to nie wzrusza, Bo to według scenariusza.   Gdy ją wziął następnej wiosny Przeogromny zew miłosny, Gdy ją w noc targała chuć, Śniła: Ach ty - zgódź się, zgódź!                    (dla dorosłych: młóć mię, młóć!) Czuła, że już jest gotową Zostać tylko andrzejową. Będąc myślą w siódmym niebie, Zaprosiła go do siebie. Wzięła kąpiel i, a jakże, Poradziła jemu także. Lecz on, że dziś o tej porze, To w zasadzie on nie może, Bowiem właśnie w instytucie Odczyt ma profesor Puciej. Wielki, polski tuz nauki, Malarz oraz znawca sztuki. Że go niczym już nie skusi, Bo on iść po prostu musi!   Gdy już wyszedł pan wybranek, Przekręciła za nim zamek. Zasypiała powolutku, Wdając się w objęcia smutku... Oto, co znajdziemy w tego wiersza puencie: Nic nam dziś w sypialni, po inteligencie! ...   Fot.: Watykan, 1972r. ZP  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @jjzielezinski ciekawe nawiązanie do mojej ulubionej książki o  Małym Księciu. Świat widziany przez pryzmat różny w tym wierszu na pewno jest pełen miłości, natomiast postać róży z "Małego Księcia" jest dosyć kapryśna :) I ten kontrast podoba mi się najbardziej!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...