koniec z hodowlą much

[Julka]

Za długo siedzę w jednym miejscu,
zbyt blisko siebie. Ten bezruch źle działa
na wzrok, wagę ciała, na słuch.

Jakie to dziwne: samemu sobie przypiąć smycz,
obstawić zachwytem. Taka prymitywna toaletka
lepka od różu z "lustereczkiem powiedz przecie"
w centralnym punkcie miłości zbyt własnej.

To chyba kobieta puka do drzwi i karci nadąsane
dziecko, którym chciałabym być jeszcze jakiś czas.
Mówi do mnie: rusz tyłek, bo nie ma na co czekać.
Kłócić się nie będę,koniec hodowli much w nosie.

[Dorma]

Wiersz ma swoj klimat , ktory mi sie podoba..

I tyle..

[Izabella_Sendor]

w zasadzie podpisuję się pod słowami Przedmówczyni. Miło było przeczytać;-)Pozdrawiam.

[Trefnis Mazowiecki]

Wszystko OK
ale wyjdź teraz na światło
do ludzi,
rozejrzyj się.
Na razie widzę Cię zamkniętą w czterech ścianach choć już miałaś wyjść.

:o)

[Julka]

Dorma, Iza - miło, że się podoba i że przeczytać było miło:)
Trefniś - wszystko okej, jedną nogą już jestem na zewnątrz, lewa wciąż jeszcze się upiera, ale spokojnie - znam na nią sposób. cierpliwości:)

[Mirosław_Serocki]

No... Całkiem nieźle sobie radzisz.
A sposób na lewą nogę to jaki? Ten radykalny pewnie nie...
Pozdr.

[Dotyk]

Najpierw to proponowałabym zmianę w ostatnim wersie - motyw hodowli dałabym taki jak tytuł.

Poza tym ciekawe wyłażenie ze swojego pępka. No i chyba pożyteczne patrząc przyszłościowo, co nie??:)))

Pozdrawiam Paniom - M.