dusza?

[Łukasz Sam]

Wizja, wizja, wizja w mej głowie.
Słowo, słowo, słowo po słowie.
Obraz, obraz, obraz kolejny.
Dziwny, szary chyba olejny.

Życie, życie, życie beztroskie.
Oczy, oczy, oczy jej boskie.
Włosy, włosy, włosy srebrzyste,
Piękne, cudowne wieczyste.

Obraz, obraz, obraz przeklęty.
Człowiek, człowiek, człowiek wyklęty.
Wina, wina, wina ogromna.
Natura jego harda niezłomna.

Duszo, duszo, duszo ty moja,
Ja nie chciałem zniszczyć twojego słoja.
Nie, nie to było przypadkiem!
To zło go zniszczyło ukradkiem.

Ukradkiem duszo, duszo, duszo stracona.
Duszo, suszo, duszo wielbiona.
Ten obraz, obraz, obraz olejny
To los twój szary, los beznadziejny.

[Julia_Tomaszewska]

Pogubiłam się w tych powtórzeniach - zapewne celowe, choć mi do gustu nie przypadły.
Pozdrawiam życząc wiecej lapidarności na przyszłość ( i mniej dosłowności)

[Dorma]

Ten wiersz ma cos w sobie, ale jednoczesnie mi czegos w nim brakuje

[Klaudiusz]

pomys dobry, fajnie, rytmicznie się czyta... ale rymy gdzieniegdzi zbyt na siłę... a to
duszo moja
nie chciałem zniszczyć twojego słoja
to już tragedia: "słój duszy"- niestety ale strasznie śmieszny to zwrot...
ale generalni wiersz na plus

[Łukasz Sam]

Hehe słój duszy jesr zaczerpniety od pewnego poety, którego imienia nie wymienie by go w twych oczach nie ośmieszyć...

[Klaudiusz]

a wiesz że miałem takie wrażenie że gdzieś już to słyszałem... co nie zmienia faktu że mnie to śmieszy... a poza tym użyłem zlego złowa: nie śmieszy tylko rozbawia (w pozytywnym znaczeniu) w wiersz chyba miał być lekki, więc mam nadzieję ze sie o to nie obrazisz...
(Duszo, duszo, duszo ty moja,
Ja nie chciałem zniszczyć twojego słoja.) :))