Zgłoś

Kosmiczna pasja    Siedzi mały Janek coś smutny,  Jaki ten świat bywa nudny!  Już chciał zwiedzić kosmos cały,  Lecz bez statku nie da rady.    Wzrokiem wodzi i planuje,  Stary karton wypatruje,  Mama skarby tam chowała,  Gdy nudziła go zabawa.    Rękę włożył, za coś złapał,  W sercu poczuł wielki zapał!  Co takiego on tam znalazł?  Magie pasji w mig odnalazł!    Klocki służą mu pomocą,  Składa statek dniem i nocą,  Już dokłada z wszystkich boków,  By dosięgnąć już obłoków.    Mama dumna patrzy z boku,  Nie odrywa z niego wzroku,  Dziś przed samym jeszcze ranem,  Janek lotu kapitanem!    Chcecie z Jankiem kosmos zwiedzać?  Nie możecie dłużej czekać!  Wielka pasja, wielkie brawa,  To najlepsza jest zabawa!     

Pauczaszkolina. Paukościolina. Paućwiczeniolina. Paurehelina. Paubilitacjalina. Ale zawsze pauradosnolina!   Chwytać rączkę kolczastą! Oczy rozszerzają się na widok tego! Wszelka okropność, pełna ludzka starych nienawiść do tego. Miejscowa legenda. Legenda nad legendami!

Syndrom pourazowy jak potrzeba kochania.   Przyjaciele od ciepłego klepania naszych kompleksów   sprzedadzą nas za worek pierza do swych skrzydeł, ze szczerego kłamstwa.   Interes to najlepszy sentyment.   Zaklęcia i zapewnienia o nominale prawdy są tylko czarnym smarem chichotu historii.   Jej mit  etyki ponad polityką, tonie zawsze w kałuży krwi.

@Migrena

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Klikacze   klawiatura z dłońmi w parze  już bez kleksów i nie maże  też bez kartek i bez piór  w dał odeszły kałamarze  a atrament w transformacji  w tusz zamienił swe oblicze   kalkulator liczy liczby bez liczydła szybciej tak dawne to już czasy pewne rzeczy poszły w las nic nie dziwi taki czas we wspomnieniach został w nas