I znów noc noc pogania noc następną

[Linel]

spokój
zamyślony dom
cierpliwie otacza opoką
zmęczony umysł

do drzwi puka sen
zza firanek wystawia głowę
smaczny księżyc
gwiazdy wyłożyły pościel
uszytą z marynarek przemijania

powoli
toczy się ciemność
pochłania zatopione zmysły
i cisza
oblizuje usta
i ciepło
zaciera delikatnie ręce


ktokolwiek widział
ktokolwiek wie
kiedy zamknęłam oczy
wczorajszego dnia

[zak stanisława]

ładnie, lecz marynarki przemijania zmieniłabym na coś innego
pozdrawiam ciepło ES

[Linel]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki. pomyśle nad tym. chyba masz racje. w moich poprawkach też mam to podkreślone. przesyłam promyczki:)

[Ja Mała_Kleopatra]

Miły wiersz, a te "uszytą z marynarek przemijania" można by zmienić na coś z "utkaną", np. "utkaną z nici przemijania". Ale to Twoja i tylko Twoja inwencja twórcza;)

całusy.

[Linel]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

racja. te marynarki to skojarzenie bardziej osobiste, nie do wiersza. ktoś mi to już uświadomił. musze to poprawić. pozdrowieonka:)