Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przypadkiem się spotkaliśmy
Kiedyś nawet chciałem
Czekałem tyle lat i …
… w końcu zapomniałem.

***

Nawet nie miałem białej koszuli
Maszynka od trzech dni nie lizała twarzy
Plama na spodniach i zbyt długie włosy
Spotkanie, a ja nie przygotowany

Spytałeś zwyczajnie, co u mnie w życiu
Gdzie teraz chodzę i czy nie kuleję
Czy przeszłość ubrałem w patynę czasu
I wprost przeciwnie dużo się śmieję

Zdziwiłeś mnie bardzo wyborem przystawki
Kelner powiedział, że pierwsze to słyszy
Kartę win nawet znałeś na pamięć
A ja słuchałem słów lżejszych niż cisza

Rozmawialiśmy długo jak przyjaciele
Nie raził brzdęk sztućców o porcelanę
Kilka zagadek znalazło odpowiedź
Na chwilę odszedłeś, przy stole czekałem

Niedługo przyszedł kelner z rachunkiem
Na przyjaciela czekam, bo zaraz wraca
My proszę pana już zamykamy
A pan przecież samotnie zjadł dzisiaj kolację

***

Przypadkiem się spotkaliśmy
Kiedyś nawet chciałem
Czekałem tyle lat i …
… kolację z Bogiem zjadłem.

22.09.2006

Opublikowano

Temat ciekawy, spodobało mi się "Maszynka od trzech dni nie lizała twarzy"
i "A ja słuchałem słów lżejszych niż cisza", ale całość troszkę ciężko się czyta,
ta strofa:
"Niedługo przyszedł kelner z rachunkiem
Na przyjaciela czekam, bo zaraz wraca
My proszę pana już zamykamy
A pan przecież samotnie zjadł dzisiaj kolację"- jest moim zdaniem najgorsza.
Pozdrawiam serdecznie. :)

Opublikowano

a ja na odwrót: to lizanie twarzy mi tu nie pasuje, a strofa 6 jest tu najpotrzebniejsza, bardzo zaskakuje! i super! choć może ciężko się czyta, warto wytrwać do końca. wszytko w fajnym klimacie, jak dla mnie jest bardzo dobry:)
pozdrawiam cieplutko!
ER

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka ... poczuć stopami  chłód trawy  pójść spacerkiem  wzdłuż murawy    z wróblami  się podroczyć  jakiś kwiatek  przeskoczyć    uśmiechnąć  się do siebie  będzie jak w niebie  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia   
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - zmieniłem zakończenie - myślę że nie popsułem  - dzięki za przeczytanie  -                                                                                                                                                   Pzdr.serdecznie.
    • @Benjamin Artur   Twój wiersz zaczyna się od metafizycznych pytań, by za chwilę zderzyć odbiorcę z prozą życia i "miłością chowaną do teczki". Największe wrażenie zrobił na mnie jednak motyw sznura - i to genialne przejście od banalnego obowiązku z pralni do mrocznej metafory w puencie. Powtórzenia "Który to już rok…" budują duszny klimat wypalenia i rutyny. Bardzo dobry tekst.  
    • Stara kopiejka   Potoczyła się po bruku. Wracałem właśnie ze szkoły, bo ją zamknięto, gdy nagle zobaczyłem demonstrację: transparenty, krzyczący ludzie, machanie rękami. Czuć było, że zaraz będą strzelać. I wtedy ją dostrzegłem. Toczyła się – mała, miedziana kopiejka.   Schyliłem się i podniosłem ją z ziemi. Spojrzałem na ludzi. Ich twarze tworzyły wielość w jedności – tak dramatycznie do siebie podobne, złączone tymi samymi emocjami. Schowałem monetę do kieszeni i ruszyłem w stronę Alej.   Wiał ostry wiatr, a na głowę spadały wielkie płaty śniegu. Wszedłem w bramę, a potem na drewniane, kręte schody. W domu czekała już matka.   Moneta została ze mną na pamiątkę. Miedziana kopiejka z 1904 roku – dla późnego wnuka.
    • @Arsis cały czas ta sama klasa:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...