Pętla

[BRAT PIT]

Pętla

Trudno mi się mówi, tak strasznie drażniąco przechodzą myśli przez gardło. Nie wiem czym to jest spowodowane. Przestałem znać samego siebie. Taki jestem jak malutki węzełek na końcu drażniąco długiej nitki. Niby wiem że przytrzymuje się w tym rzeczywistym świecie a jednocześnie niepokoję się że nitka która gdzieś zanika w oddali jest oderwana od wszystkiego co pozwala mieć pewność istnienia w rzeczywistości konkretnej.
To mnie nastraja właśnie tak:

Powiew tchnienia nieznanego wzmaga się
Odnajduję znaki postawione wczoraj i kiedyś
Zamieć zmienia wesoły krajobraz
W wirujący biały tabun siwych koni
Osamotniony oczekuję na ostatni tramwaj
Który zabierze mnie na końcowy przystanek
Drzwi z sykiem podstępnym otworzą się
I wysiądę
Nie, będą wyrzucony
Dzwonek tramwaju oznajmi koniec stałości
Pozostanę łagodnie obcy w tle
Nie jestem smutny
Zaczynam rozumieć los
Szary wałach
Podłożył mi pod dłoń aksmitne chrapy
Ciepły oddech zapełnił moją głowę myślami
Teraz nie jestem sam
Raduję się z tego co mam
Chcę być dziwny i odległy
Powoli dobrnę bez wysiłku
Nad brzeg morza
Mewy mnie poznają krzykiem
Wysoki brzeg przywita mnie słodką bryzą
Połączę się palcami z krawędzią urwiska
Zaczniemy wspólne istnienie
Już mam odwagę bycia końcem
Granicą stałości i nieznanego
Kiedy obmyślam setny plan zdobycia
Zegar wybija piątą nad ranem
Zobaczę na końcu toru przyjazny wagon
Ledwie stanąłem na schodkach ażurowych
Tramwaj wesoło drgnął
I potoczył się niespiesznie pomiędzy sprawami
I klepnął mnie na pożegnanie jak druh
Wie że za jakimś smutkiem
Znowu wyrzuci mnie we mgle
Poczeka na srebrzystego konia
By powrócić po mnie właściwie
Bo to moja linia jest
Linia cudna prawdziwie
Kiedyś razem potoczymy się do mgły radosnej.

Napisałem jak czułem. Dochodzę do nieuchronnego wniosku że dziwaczność mi odpowiada. Może dlatego że gdy jest się dziwolągiem uchodzą na sucho różne wybryki niezrozumiałe. Nie wiem tego. I wcale nie mam ochoty dowiadywać się. Wiesz że mam dłonie fizycznego, takiego dajmy na to – drwala. Takie grube krótkie palce- obrzydliwość. Zaczynam nie lubić własnej fizyczności. Chcę już oderwać się od dziś i gdzieś tam się obracać. Wyczerpałem swój przydział chyba. Taki właśnie chcę pozostać w twojej głowie- dziwny ale tak ciepło , nie dziwak. Dasz radę to unieść. Choćby kilka kroków. Proszę nie zostaw mnie na drodze pomiędzy szóstym kilometrem i zakupami. Daj mi potrwać chwile obok.

Brat Pit

[Daihra Rentable]

Nie podoba mi się. Przypomina mi czołówkę telenoweli.

[BRAT PIT]

rozumiem że może sie nie podobać, ale dlaczego telenowela???