Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Sidła Wolności

Ewa Więckowska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Ewa Więckowska

Ewa Więckowska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Jestem wolna
mogę swobodnie oddychać zepsutym powietrzem
bez wiary
nadziei
miłości
korzystać ze swojej młodości
czerpać z niej imitację radości
Idę na skróty
po trupach
ambicji
sumienia
uczuć
Woda letejska ma gorzki smak
kradnie rozsądek,zostawia wspomnienia
z każdą sekundą umiera
cząstka mojego człowieczeństwa
W sidłach Wolności nie ma bezpieczeństwa
inhibitory w sercu
język znający tylko kłamstwa
Nagle
zawiał wiatr nawrócenia
zasypał mój dołek popiołem straconych dni
i wzeszło słońce przebaczenia
z cienia wyłoniły się sny

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Amber
      Emily Jane Brontë - Usiadłam sama; światło roztaczając (Alone I sat; the summer day)

      Przez Amber · Opublikowano

      @Andrzej P. Zajączkowski  Utalentowane siostry Bronte, cała przyjemność czytać tłumaczenie. Pozdrawiam.
    • Berenika97
      Noc Przodków

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Mitylene   Bardzo dziękuję!  Cieszę się, że skojarzenie z Mickiewiczem pojawiło się naturalnie – to chyba najlepszy dowód, że klimat Dziadów udało mi się choć trochę uchwycić. Twoje słowa o mroczności i tajemniczości bardzo mi się podobają, bo właśnie to chciałam wydobyć – tę niesamowitą granicę między dwoma światami. Dziękuję, że poświęciłaś czas i podzieliłaś się swoimi wrażeniami.  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!   Cieszę się, że ten "gwiezdny i ziemski splot" do Ciebie przemówił - zależało mi właśnie na tym, żeby pokazać Dziady nie jako smutny obrzęd (naprawdę nie był smutny) ,  ale jako coś żywego, co łączy i karmi obie strony. Twoje słowa o poczuciu przynależności trafiają w samo sedno tego, co chciałam przekazać.  Serdecznie pozdrawiam. :) @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Sam pomysł tryptyku powstał trochę "niechcący".  To, co piszesz o akceptacji przejścia i braku lęku przed granicą światów - to właśnie mnie w słowiańskim myśleniu o śmierci najbardziej pociąga. Że to nie koniec, ale przejście. Pozdrawiam serdecznie!
    • DawidMotyka
      kobieca pupa

      Przez DawidMotyka · Opublikowano

      dosięgła mnie twoja pupa będzie smakować mi jutro zupa jest ona ładna, zgrabna i śliczna spośród tych dziewcząt taka nieliczna wokół niej wszystko się układa zgrabniej jak Wenus z milo rzeźba pozuje przykładniej jest taka miękka i okrąglutka w ten weekend będzie smakować mi wódka potrafi swym dźwiękiem mnie oczarować jedynie do tego trzeba nos przypudrować jak się porusza to gwóźdź na ścianie obraz już ten zawieszam mamie gdyby tak dotknąć ją delikatnie na pewno stałbym się mocnym w matmie ona na prawdę emanuje się pięknie już się mój pies ani kot nie zlęknie chciałbym ją posiąść na własność lecz mam swoją aby zasiąść jednak ja wolę mieć ją dla siebie ona wynosi mnie w luminarz w chabrowym niebie
    • bazyl_prost
      Synapsy …

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @KOBIETA za dużo koszmarów , nie wiadomo który ładniejszy
    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 38. Tancerki z Telmessos

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk  Masz rację - temat jest bardzo dobry. Od razu skojarzyłam to z rolą kobiet w czasach konfliktów i ich postępnymi działaniami.  Stąd np. moje zainteresowanie biblijną Judytą. :))  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...