opowieści z psychiatraka II

[Marian Koń]

palę w oknie księżyc prawie w pełni
obraz idealny psuje śmieszna grzywka
zaćmienie chwilowe chichot w dreszcz
wraca obraz dziwniejszy niż na niebie

mama przed wujkami chowała mnie do szafy

wszyscy pracują w polu dekolty kobiet
ja znudzony bo mały poszedłem na wzgórze
na środku pokoju trumna w niej szczur-pan
nadzy obcy dawali cukierki dotykali

po świetle latarki nie przejdzie się na drugą stronę

Edek znienacka kopnął mnie w dupę
ja mu co mówi ptaszek do ptaszka – blaszka
bezbłędnie wyturlaliśmy się na korytarz
poszliśmy brać na litość siostry

[Nata_Kruk]

Marianie, za Twoj wiersz pozostawiam plusa..:).. pozdrawiam.

[Gość]

i dobre jets. a przynajmniej tak mi sie zdaje.
pozdrawiam!!!!

[greg_lipski]

ta opowieść ciekawsza jeszcze niż pierwsza z cyklu, bardzo autentyczna i odpowiednio szalona. czekam na więcej szalonych tekstów, więc - nie daj sobie wmówić z tą latarką, da radę!

pozdrawiam

Greg

[Luthien_Alcarin]

bardzo sprawnie i ciekawie napisane-coprawda wole inną wersyfikacje(troszke mniej rozszalałą tnącą mysli wyraźnie), ale moge przymrużyć na to oko-choc czytałoby mi sie wtedy utwór lepiej.... Ogólnie plusuję z uśmiechem;)

Pozdrawiam
Agata

[sickness]

Faktycznie szalone i faktycznie niezłe.
Ale dla mnie pierwsza część była lepsza.

[Marian Koń]

... pół tuzina ludzi z dobrym gustem ;-) czyli nienajgorzej jeszcze w tym kraju
wersyfikacja jest poniekąd pod klimat wiersza
ryzyko spore odrzucenia tego tworku, ale przynajmniej taki zapis zmusza do kilkukrotnego przeczytania;-)
lubię czasem jak nie wiadomo co z czego wynika ...

dogłębnie wzruszony i połechtany dziękuję ...

pozdrawiam

p.s. mnie najbardziej się podoba jednak szóstka ... ;-)

[Barbara_Pięta]

To i ja plusik dorzucę :-). Pozdrawiam/B.

[Marian Koń]

dzięki za koment aż mi w pięty poszło ;-)

pozdrawiam

[Barbara_Pięta]

hi hi hi :D