z notatnika

[kyo]

Jestem z pokolenia miedzianych czołgów w mieście z klocków lego.

Mama, w szare wieczory czytała historie o rodzinie Muminków;
latami marzyłem o nieznanych podróżach Włóczykija i powidłach
– na winylowej płycie, płynął teatr wśród koronek drzew; wraz
z Małą Mi chcieliśmy zagrać parę kochanków. Ojciec nie umiał
tłumaczyć tych spraw, ale babcia, która miała dwóch mężów
odkryła przede mną, nieznane dotąd rewiry.

Niestety połknąłem większego bakcyla,
stałem się Małym Księciem z portfelem pełnym kartek na buty
i czekoladę. Pamiętam zimę; schowany po pachy w śniegu Giewontów,
opracowałem strategię szybkich slalomów. I tak oto,
ochrzczono mnie specjalistą ds. nocnych kuligów.

Historia jest długa, ale w oczach dziadka Henryka
pozostałem na zawsze chłopcem w granatowym
garniturze, wracającym rowerem z komunijnej mszy.

Wierny rycinie z okładki, tajemnym wzgórzom Kolchidy
i Hatifnatom, co w wigilię św. Jana wyrastają w ogrodzie,
pod jabłonią - starszą niż okoliczne osady.

[EWA_SOCHA]

"Mama, w szare wieczory czytał/a historie o rodzinie Muminków"
?
jutro jeszcze wrócę;)
pozdrawiam
ewa

[kyo]

sorry za błędy. i dzięki
:)

[zak stanisława]

dużo się dowiedziałam o wesołym chłopcu komuniście wracającym z mszy rowerem- he he
pozdrawiam ciepło ES

[kyo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a jak:P hehehe
Dobrej nocki
:)

[M._Krzywak]

Ty to chyba moje pokolenie - też czytywałem muminków :)
Wciągnęło o pociągnęło - chociaż mogą byc kłopoty z odbiorem u najmłodszych pokoleń technokratów. Ale tacy w sumie nie pałętają się po takich forach.
Porządna robota.
Pozdrawiam

[EWA_SOCHA]

dzieciuchy!!!!!!!! :P
tylko mięczaki czytały muminki!:P
;)
ale dziwię się, że nie było po drodze jakiejś panny Migotki, co zamigotałaby do peela:)
pozdrawiam
ewa

[kyo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jak to nie było:PPP
proszę czytać Szanowna Koleżanko, hehehe

ukłonicki
:)

[kyo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak podejrzewałem, że kolega też z pokolenia lego i Muminków:P
dzięki za wgląd.

Pozdrawiam
:)

[EWA_SOCHA]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jak to nie było:PPP
proszę czytać Szanowna Koleżanko, hehehe

ukłonicki
:)


była Mała Mi, idź wogóle, mylisz się w zeznaniach... jak ty tak na codzień mylisz te Migotki z Małymi Mi, to uuu...:))))))))))))

[kyo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak. to są moje słowa ;) podkreślają to co podkreślają i są jakby wyznacznikiem do treści, czyli dzieciństwa, które idealizuje wplatam między bajki ;)


[quote]Lecz ojciec nie umiał tłumaczyć, ale babcia miała dwóch mężów i odtąd miałem przewagę.

[quote]To zdanie jest koszmarne. Bo inaczej: "ale ojciec nie umiał [...], ale babcia miała...". Może tak: "Ale/Lecz ojciec nie umiał tłumaczyć, a babcia miała...". Mam nadzieję, że to nie zmieni sensu. Można ostatecznie całkowicie przebudować to zdanie, pomyśleć jeszcze nad nim, ostatecznie to Warsztat. Można też pominąć spójnik przeciwstawny i zapisać to tak: "Ojciec nie umiał tłumaczyć, ale/lecz babcia miała...". W kontekście całego tekstu takie zdanie chyba dobrze się wkomponuje w wiersz. Albo: "Ojcicec wprawdzie nie umiał tłumaczyć, ale babcia miała...".

zgadzam się, że koszmarne; wkleiłem wierszunio na gorąco i nie wypatrzyłem tego powtórzenia, dopiero świeżym okiem uświadomiłem sobie, co to za szkaradztwo stwożyłem:P





[quote]Chyba niewypał z wersyfikacją. Źle to wygląda, jeden wers bardzo krótki (najkrótszy w całym tekście), drugi zaś bardzo długi (najdłuższy w całym tekście). Poza tym "historia jest długa, ale..." i tu przerwa na drugi wers - wygląda jak tekst mizernej hh piosnki, gdzie jest nacisk na słowo "ale", by po chwili zrymować je ze słowem "wcale". Widziałbym to tak:

"Historia jest długa, ale w oczach dziadka Henryka
pozostałem na zawsze chłopcem w granatowym
garniturze, wracającym rowerem z komunijnej mszy..."

hmm, to jest wypał w wersyfikacji, taki oddechowy przystanek, tylko to ale się
wpiepszyło nie tam gdzie trzeba. zapewne skorzystam z Twoich rad:)

[quote]Czy wygląda lepiej? Może to kwestia gustu? Jak widzisz usunąłem też zbędne przecinki po słowie "Henryka" i "chłopcem". Chyba że zależy Ci na tym, by podkreślić, że to właśnie w oczach dziadka Henryka wciąż jesteś "chłopcem w granatowym garniturze", wtedy najlepiej postawić półpauzę po "ale" i po "Henryka", co wyodrębni ten fragment tekstu.

wygląda lepiej :) tylko nie wciąż, tylko pozostałem na zawsze bo umarł i tu chyba pozostawie przecinki. półpauze? chodzi Ci o przecinek, nie rozumiem?!


[quote]Tak czy siak, zawsze będzie wiadomo, o co chodzi, ja zostawiłbym tak, jak jest teraz. Swoją drogą nawet przecinek po "garniturze" może być zbędny, gdyż wyraz po nim następujący to imiesłów przymiotnikowy czynny, a takowych nie trzeba oddzielać przecinkami (ale może są jakieś wyjątki). Najlepiej zostaw tak, jak ja podałem ;-)

Ostatnia strofa gitex.

Reasumując, jestem na tak (choć bardzo chciałem być na nie). Za Muminki (przeczytałem jedną książkę, ale bajkę uwielbiałem, trochę psychiczna była, szczególnie ta istota, no... Buka) i za Małego Księcia (tu ogromny plus).
Zaczynam się przekonywać do takiego stylu poezji.

Na koniec - zastanów się nad moimi propozycjami, może nie są aż tak złe ;-)

Pozdrawiam.

:)))
Wielkie dzięki za support i parę cennych rad, tego mi trzeba.
Z Małego Księcia możnaby coś jeszcze wyłuskać, no ale jest jak jest.

Dzięki raz jeszcze
Pozdrawiam

:)