Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

trzecia na północ aleja po prawej
złamanym kciukiem pieczętuję
jej imię
to nic
kciuków ci u mnie na pęczki równiez
tych złamanych ze szczególnym okrucieństwem

nieistotne zazwyczaj fakty przemawiaja do mnie
zachłannie uśmiechasz się i rozchylasz uda

a gdyby tak wspólnie wejść w biel alei

trzeciej po prawej
na północ .


szczyrk 24.08.2006

Opublikowano

Do tych zakonników na górce to się obok Orlego Gniazda idzie......
(Salezjanie, to mimo wszystko zakonnicy, choć czasem nie widać).
A tam to sobie czasem można pozwolić na to i owo, jak sie ma z kim.

Choć może nie jest tak źle z pogodą, ale kto tam wie.....

Myślami w Szczyrku, A.D. 2006

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



pamięć zazdrością zmylona
związała ręce dniom
na stopy wzuła kalosze
a nogi na wolność chcą

pamięć zabójca marzeń
przebiegły diabelski stwór
wyżera wnetrzności moje
przed Tobą stawia mur...
tak mi sie kiedyś dawno porymowało.
ech, bajka-bajka! ;))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jarosławie - z pogodą jest fatalnie . 8 stopni i leje . Dobrze kombinujesz panie Jaro ;). salezjanin ostatecznie też człowiek , szczególnie jeśli nie robi z siebie świętoszka . pozdrawiam .
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



pamięć zazdrością zmylona
związała ręce dniom
na stopy wzuła kalosze
a nogi na wolność chcą

pamięć zabójca marzeń
przebiegły diabelski stwór
wyżera wnetrzności moje
przed Tobą stawia mur...
tak mi sie kiedyś dawno porymowało.
ech, bajka-bajka! ;))
ladnie sie przewija Marku ;))))......pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Kurde, zaraz mi Violetta usunie i ten wierszyk :// Jakie tam mistrzowskie :)
    • przed przejściem na ty przystanęliśmy przy swoim ja               
    • Och, jak pięknie, jak wspaniale uczestniczyć w ludzkim szale! Szala, ta ze złym uczynkiem, z wolna spada, my zaś z winkiem uwielbiamy (aż mam ciarki) wciąż opróżniać nasze barki! Winko? Jasne. Wina? Skądże! Upijamy się, lecz mądrze, choć mądrością nie grzeszymy. Instynkt chroni nas od winy. Grzechy nasze zgoła inne: czasem rzadkie, czasem płynne. Płynnie oceniamy ludzi, rzadko zaś w nas żal ktoś wzbudzi. Z nas są przecież sprytne głowy. Mózg nam działa do połowy. Drugą z połów, wiecie sami, zatruwamy tabletkami. Ból się kryje, smutek znika, w tle mordercza gra muzyka. Ale wszystko bardzo skrycie, uwielbiamy mianowicie skrywać nasze złe skłonności pod postacią jawnej złości. Choć kochamy zabijanie (czasu, gdy czas na czekanie albo siebie, świetna sprawa), to niesłuszna jest obawa, że chwycimy wszyscy pałkę  i się wybijemy całkiem. Jeśli już, to może Ziemię zniszczy nasze ludzkie plemię, gdyż jesteśmy dość nieziemscy, by wyjść z tego jak zwycięzcy. Świat posunął się do przodu. My też nie zwalniamy chodu. Chód przemienia się w wyścigi o złapanie wyższej ligi. Kto na mecie pierwszy stanie, ten wygrywa umieranie, lecz w niewiedzy i uśmiechu, które schwycą go w bezdechu.
    • @MIROSŁAW C. Dziękuję :))
    • przeczytałem i jestem na nie wiele rzeczy brakuje ale nie pora na wykład  może kiedyś w wierszu zamknę ale forma owszem jest pomysł;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...