Strach

[Ellibra]

Żyję w ciągłym strachu.
Ja się ciągle boję,
że coś się wydarzy,
łzy pojawią się na twarzy
że coś zmieni moje życie
na gorsze niż jest teraz,
i że płakać będę nieraz.

Boję się życia,
ciągu wydarzeń,
mojej przyszłości,
boję się zbiegów okoliczności,
jakichś takich złych,
od których zmienią się moje sny.
Od których przestanie się chcieć żyć,
chodzić, jeść i pić.

Strach nademną przważa,
jest ciężki niczym sztanga,
przytłacza mnie, i boli,
mogę się ruszyć tylko gdy mi pozwoli,
próbuje mnie zamknąć w klatce,
staram się przed nim uciekać,
bo boję się co mi zrobi jeśli będę z tym zwlekać.


Co o tym sądzicie? Wszelkie komentarze mile widziane ;).

[macia miszka]

możesz opowiedzieć to znajomym
ale nie w wierszu i nie w taki sposób
bez użycia słowa strach w tytule
skoro wiersz ma być o strachu
i żadnego tam boję się itd, itp.

[Niewierny Tomasz]

Przerażająca szczerość. Jak chcesz koniecznie takie myśli przelewać na papier to rób to w subtelniejszy sposób, tak by czytelnikowi zostawić miejsce. I nie rymuj w tak banalny sposób, najlepiej na biało pisz z początku, bo to wymaga jednak jakiegoś warsztatu.
Pozdrawiam

[Ellibra]

Dzięki za opinie. Jak się pewnie domyślacie dopiero zaczynam pisać i niezawsze mi to jeszcze wychodzi. Czasem zła forma, czasem zła treść, a czasem właśnie zbyt banalne. W końcu nikt nie jest mistrzem od początku ;). Pozdrawiam.