Przeszłość.

[Włodzimierz_Janusiewicz]

To obcość samotnego ciała
to wspólny duch – złączony z ziemią
oczu niewdzięcznych – nie własny bóg
To omotany dom pajęczyn

To nitki – łączące, bezpieczne
otulające strach – mieszkanie
ratunek i kokon nowego dnia
To pajączki robaczące noc

Brat za okno, ja w inkubator
maszyna oddycha i bije
Sliska pięść nierozwartej dłoni

zamknięta w brzuchu matki – trumnie
szczęśliwego końca: płynnej, złej
To poczęcie w ciemnym gąszczu olch

[Tomasz_Tylczyński]

Jak dla mnie (podkreślam):
- za ciężkie
- zbyt zagmatwane
- zbyt zawiłe
- chaotyczne
Podobają mi się tylko te robaczące pajączki.

Pozdrawiam

[Włodzimierz_Janusiewicz]

zawiłe i chaotyczne? wręcz przeciwnie żelazna konsekwencja i układ. Podpowiedź: można ludzi segregować wg 1 litery nazwiska, ale także 1 litery imienia.

[Dotyk]

Masz swój własny styl Włodziu.

Wiersz mroczny poprzeze metafory, lecz - przecież wymowa tekstu, przeciwnie -dla mnie w kolorach jasnych:)

świetna przedostatnia zwrotka Włodziu

pozdrawiam

[Włodzimierz_Janusiewicz]

czy mogłabyś uzasadnić dlaczego wymowa jest w kolorach jasnych?