Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Kiedy zapragnę zapomnieć,
oczami wyobraźni przywołam
jeszcze na chwilę Twój obraz
W marzeniach wszystko jest
możliwe, więc...
Po raz pierwszy zobaczę żar w twych oczach,
Po raz perwszy usłyszę bicie twego serca,
Po raz pierwszy poczuję ciepło twych dłoni,
Po raz pierwszy skosztuję twych ust,
Po raz pierwszy będziesz dla mnie, tylko dla mnie.
Szkoda, że po raz pierwszy i ostatni
i tylko w marzeniach....

Opublikowano

Rozumiem, że to pierwsze kroki w poezji:) A zatem ośmielę się podrzucić
kilka podstawowych rad (choć sam przecież także wciąż się uczę i nie zamierzam
przestać):
- przy takim temacie (tzn. kanonicznym, tradycyjnym, rozpracowanym na wszelkie
sposoby przez pokolenia poetów) konieczna jest inwencja i błyskotliwość zastosowane
na takim poziomie, aby czytelnik mógł uznać, że widział coś naprawdę niebanalnego;
- poezję tworzą nie tylko nazwane uczucia przelane na papier, ale chyba przede wszystkim
oddawanie tych uczuć za pomocą różnorodnych środków poetyckich; tutaj dostrzegam
jedynie anaforę, sprowadzoną niestety do roli wyliczanki;
- warto również szukać zawsze bardziej oryginalnych zwrotów, sformułowań, wyrażeń
czy połączeń, dzięki którym słowa nabiorą nowego znaczenia, zaczną kreować przestrzeń
wiersza, a docelowo - budzić emocje, skojarzenia, światy całe;
- wreszcie warto być cierpliwym i spokojnie ćwiczyć pióro, czytając klasykę i mistrzów,
dużo czytając i zapamiętując, nie żałować także nieudanych prób - przy szczerym zapale
wysiłek musi w końcu zaowocować.

Dostrzegam, że ten wiersz "napisałaś sercem", szczerze dzieląc się z czytelnikiem swoimi
uczuciami - jest to bardzo ważne i potrzebne w poezji, ale samo serce czy wrażliwość
nie wystarczy by z kilku słów uczynić wiersz. Tym niemniej sądzę, żę wszystko przed tobą,
będę mocno trzymał kciuki:)

ps. czy odwiedziłaś już dział Warsztat na tym forum? Można tam bez żadnych ograniczeń
i z większą dozą wyrozumiałości komentatorów udoskonalać własne teksty - polecam:)
Pozdrawiam serdecznie, powodzenia! :)

Opublikowano

:)) Chanah, czy mam to samo wpisac...?
Bartosz, Twoja wyrozumiałość na pewno podbuduje Olgusię..:), tylko jeszcze ten warsztat..:(... ja też się od razu tu wepchałam..:(... a może my obie gonimy za czasem i dlatego pomijamy tamten dział...?
Powodzenia Olga..:) Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy To poruszający obraz samotności, która przekształca się w obsesję. Szczególnie mocno widoczny jest  kontrast między pragnieniem ucieczki od ludzi a desperacką potrzebą bliskości, która przybiera skrajną formę. Wiersz świetnie oddaje spiralę izolacji- im bardziej ucieka się przed ludźmi, tym bardziej uzależnia się do fantazji. Ten student z gitarą to jedyny moment autentycznego połączenia, ale nawet on pozostaje za zamkniętymi drzwiami. Napisany z prawdziwą wrażliwością na cierpienie psychiczne. Niesamowity tekst! Świetnie się czyta! Jest intrygujący!  Pozdrawiam. 
    • @hollow man Ja mam wrażenie, a z kolegą Markiem rozmawiamy już od jakiegoś czasu, że po prostu w tym zakresie jesteśmy nieco pragmatyczni. To dobra jest cecha i właściwy punkt widzenia. Najlepiej się wychodzi In koguto i to akurat ludzie majętni też opanowali w dużym stopniu, umiejętnie chowając swoje wizerunki. Reprezentacyjni natomiast no nie mogą sobie na to pozwolić. Ubolewam nie nad gwałtami i złym losem kobiet, a nad robieniem w gwałt. Nie nad ojcostwem, a nad robieniem na siłę w ojca. Nad tego typu sprawami, które bardzo ciężko jest wybronić. Ogólnie chciałbym zasad po obu stronach damsko - męskich relacji, zbliżeń, prokreacji i życia. 
    • @violetta archipelagi wschodzących słońc
    • Panowie, serio? Ubolewacie nad losem amerykańskich koszykarzy i generalnie ludzi majętnych? Przez wieki kobiety były traktowane jak przedmioty, całowane, bite, gwałcone i nikt nie upomniał się specjalnie o ich prawa - jeśli nie miały kogoś w rodzaju protektora - nie miały zasadniczo nic do gadania. Jesteście zwolennikami ograniczenia praw kobiet do zdecydowania kto może je całować a kto nie i w jaki sposób zarządzać swoją cielesnością? Nie wierzę.
    • @Arsis wyspy większe i atole:) no tak:) najbardziej te archipelagi na wietrze i pod wiatrem :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...