Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Tęsknota

Rhapy
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Rhapy

Rhapy

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

„Tęsknota”


Dni płyną jak rwąca rzeka ,
Myśli pokazujący obraz który tylko my znamy ,
Wiatr wiejący prosto w twarz ,
I odległość która nas dzieli ,
Ostatnie spojrzenie przed odjazdem ,
Szczery uśmiech mówiący rozchmurz się ,
Ostatnia chwila w twoich ramionach ,
Twoje usta na moich zostawiający ślad otuchy ,
Pragnienie które wciąż mnie budzi ,
I umysł mówiący szalone pomysły ,
Miliony wspomnień …
…Pierwsze spotkania…
…Pierwsze pocałunki …
Wszystkie spojrzenia przy których milczeliśmy a były takie piękne ,
Wszystko tak mocno to we mnie tkwi i nie chcą opuścić choć na chwilę .

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hollow man
      fala

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Charismafilos Dużo o wiośnie, to wróciłem na plażę przy minus siedem :)
    • piąteprzezdziesiąte
      Półpościec, czyli Dzień Garkotłuka

      Przez piąteprzezdziesiąte · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nata

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      , Przez sugestie również zaczęłam czytać półpasiec Dziękuję za odwiedzinki!   wierszyki, Kiedyś były ciekawe zwyczaje. Jestem ciekawa, czy gdzieś w Polsce półpościec jest wciąż żywy... Dziękuję za odwiedzinki!   @Wiechu J. K. @Poet Ka Dziękuję Wam!    
    • vioara stelelor
      Moja żona Mistrz Zen

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @ProszalnyZnakomity. Po pierwsze - urzekł mnie humor - kapitalne porównanie żony do Mistrza Zen - czyli uczynienie z niej takiej domowej, codziennej wyroczni dla peela, który żartobliwie przyznaje, że postrzega ją jako skarbnicę mądrości i przewodnika duchowego, podczas gdy on sam bywa często taki nieogarnięty.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Oddanie emocjonalne ulega metamorfozie i przemienia się w oddanie wysiłkowi fizycznemu, w zapalczywą harówkę - i dla peela to ma większy sens, niż jego dotychczasowa pogoń za nie wiadomo jakimi iluzjami życiowych celów.     To jest absolutnie wspaniałe! Opowiada historię o odnajdowaniu siebie - nie w natchnieniu patetycznych uniesień, nie w mistycznym besserwiserstwie, ale w tym, co proste, zwyczajne i wymagające naszego potu, krwi i łez.   Myślę też, że ta praca w ogrodzie jest również ważna z punktu widzenia relacji peela z kobietą, którą kocha. Bardzo możliwe, że chciał być dla niej nie wiadomo kim, starał się dorównać jakiemuś złudzeniu niedoścignionego ideału. Dlatego szukał mistrzowskich wskazówek. Tymczasem najpełniej i najmocniej owa więź realizuje się w wymiarze ludzkim, rudymentarnym. Gdy z balonika wyobrażeń o sobie samym i o własnej egzystencjalnej drodze schodzi patos, a zostaje działanie - można poczuć niezwykły stan spełnienia. I jako jednostka, i w związku. Pojawia się współobecność, opisana jako oddychanie w tym samym tempie. Po pracy - pewnie ten oddech jest szybszy, lepiej dotlenia, o wiele skuteczniej unosi.
    • andrew
      Życie tęskni za kolorami

      Przez andrew · Opublikowano

      @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • vioara stelelor
      Pierożki

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @wierszyki Są takie miejsca, gdzie życie zawsze toczy się na granicy. i nie tylko tej na mapie, bo ona jest symbolem wszystkich innych. Zawsze istnieje jakieś rozdarcie, jakieś pomiędzy.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...