Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

proszę zostań mym aniołem, mym idolem, mą miłością
a ja będę twym marzeniem, twoim cieniem, twym spełnieniem
poszybujmy ponad troska, ponad polnych rżysk nagością
rozkochajmy sny zaspałe, nowe życie zbudź swym tchnieniem

podaruję tobie promyk, promyk oczu rozkochanych
i na rekach cię poniosę w chabrowane pszenic łany
łez radości nie poskąpię zeschlym trawom łąk jesiennych
lotnym ptakom dom zbuduje w lutomierskim sadzie sennym

proszę wez mnie razem z sobą w wakacyjną noc lutowa
wprowadź myśli me pchlochliwe w twą kraine snów baśniową
weź w swe ręce namaszczone serce moje przebudzone
sklećmy razem w ciszy nocnej nasze słowa pogubione
[sub]Tekst był edytowany przez Chrzaszcz dnia 11-01-2004 01:13.[/sub]

Opublikowano

mym mą twym twoim --> oczy bolą.
Zaintrygował mnie tytuł Pańskiego utwóru, jednak muszę przyznać, że pierwszy wers przyniósł rozczarowanie : mym idolem?
Ja osobiście walczę z big bratheryzymem, tym bardziej niestosownie używać tego typu zwrotów w wierszu o miłośći.
Tyle...na więcej mnie nie stać; obraz zasłania kotara powiek.
Koniec przedstawiania na "dziś"
Sen ....pusta scena rzeczywistości.

Pozdrawiam.

Opublikowano

Witam..Jeszcze pol roku temu dodalabym ten wiersz do ulubionych.Teraz raczej nie.Przez ten czas nie o tyle zminil sie moj gust co wyostrzyl zmysl poetycki i w zwiazku z tym wymagania.Wiersz wydaje mi sie troche za smetny.Przedstawia uczucia, ale w nudny sposob.Wersy sie dluza, nie ma zadnego ciekawego zakonczenia.I mimo iz cos jest w tym wierszu, to nie powalil mnie na kolana.
I dlaczego pierwsza zwrotka ma rymy typu:a b a b, a dwie nastepne:a a b b ?

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



w zasadzie zamiast oczy bolą, powiedziałbym, że to razi w oczy.

z powyżeszgo wynika jedno, autor powinien zrócić na to bardziej uwagę w przyszłości,

Pozdrawiam,
Kai Fist
Opublikowano

ehm, trochę za bardzo ckliwy jak dla mnie, zresztą nie mnie to oceniać(bo to w końcu "wiersz o miłości") tylko trochę rzeczywiście przydługi i trzeba uważac, żeby adresatka(jeżeli nie jest fanką poezji) nie przysnęła ;)))
żarty żartami, ale mam jeszcze uwagę: kwestia dopracowania wiersza przed publikacją: nie chcę być złośliwy, ale jednak wypadałoby go uważnie(!!) przeczytać przed wklejeniem, bo później to nie ładnie wygląda: takie "pchlochliwe" i nie najlepiej świadczy autorze
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @KOBIETA   Dziękuję truesirex i leszczym :) mam nadzieję, że dzisiejszej nocy spadnie na mnie lawina śniegu :(((
    • @vioara stelelor ... usłyszeć ciszę zobaczyć niewidoczne poczuć ciepło myśli  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego wieczoru 
    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97   Bereniko.   czytając Twój wiersz mam poczucie, że dotykam czegos pierwotnego i czystego zarazem.   to nie jest tylko poetycki powrót do obrzędu Dziady bo  to jest przywrócenie metafizycznej ciagłości świata .   u Ciebie granica nie zostaje przekroczona dramatycznie bo  ona po prostu przestaje istniec , jakby nigdy nie była czymś ostate cznym. najbardziej porusza mnie ta filozoficzna zgoda na jednosć bytu.   smierć nie jest tu   pęknięciem, lecz przejściem w inny wymiar obecności.   ziemia "patrzy, bada” ,  to zdanie brzmi jak mysl z dawnej kosmologii, w której człowiek nie jest oddzielony od wszechświata lecz własnie w niego wpisany.   czuję w tym wierszu mądrość która nie potrzebuje wielkich słów, bo wyrasta z wewnętrznego ladu. Twoja poezja ma niezwykłą własciwość :  nie epatuje tajemnicą ale pozwala ją współodczuwać.   czytam te wersy jak spokojną medytację nad wspólnotą żywych i umarłych.   nad tym, że jesteśmy splotem krwi, pamięci i swiatła.   "Świat jest w jedności teraz ułożony ” – to zdanie brzmi jak credo, jak   cicha deklaracja wiary w sens istnienia. piszę to jako ktoś, kto naprawdę ceni Twoją Nika  twórczość albowiem masz dar nadawania sacrum prostym słowom.   a to jest wielka rzadkość.   ten wiersz zostaje we mnie jak łagodny płomień - nie oślepia, ale ogrzewa .   i mnie z tym płomieniem jest intelektualnie doskonale :)   pięknie Nika.      
    • @vioara stelelor Aż mnie ciarki przeszły :) Piękny wiersz, jest w nim energia błogości i spokoju, i szczęścia :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...