w zakamarku nieznana

[Mag Ost]

wilga o stokrotnej mysli -
w spadaniu określona
czułość
wdzięk
po części sama rozpłomieniona
wnosi
skrzydło
pachnie ładnie

...............

oko cyklonu wytęża
wzrok
dalej widac świt -
pławi się w żywiole ptak
jak omotany

[Bartosz Wojciechowski]

Literóweczka w pierwszym wersie:)
Mam wrażenie, że nie znam jakiegoś ważnego kontekstu dla wilgi,
co utrudnia mi odbiór i poprawną interpretację - może jakaś podpowiedź?:)
Ciutkę zgrzyta też ta "rozpłomieniona", ale nie będę się wtrącał.
Póki co, widzę dynamiczny, sugestywny - udany po prostu obraz
z tą wilgą jako istotką, która ma duży wpływ na rozwój sytuacji;)
Pzdr!

[Nata_Kruk]

Mag, nie wiem dlaczego, ale czytając Twój wiersz.. słyszę w myślach piosenkę wykonywaną przez Stana Borysa... "Jaskóła", którą bardzo lubię... dlatego do słów zawartych w wierszu, mogę się odnieśc tylko pozytywnie. Rzeczywiście zastanowić się można, dlaczego o wildze takie słowa, ale sam wiersz, jak dla mnie, jest dobry,świetnie mi się go czyta. A jakby zrezygnować w ogóle ze słów.."po części sama rozpromieniona" oraz zapisac ..unosi skrzydła.. zamiast "wnosi skrzydło"..?..
Pozdrawiam ..:)

[Luthien_Alcarin]

bardzo dużo obraców, ale płynnie i bardzo równomiernie są one rozłożone- miałam nawet torszke z kojarzenie z haiku-oczywiscie to nie ta forma, ale podobnie się czułam przy Twoim wierszu jak przy tych krótkcih utworach ... Oczywiście całość na plus;)

Pozdrawiam
Agata