„ Widok z okna pracowni „

[Sunny]

Gładząc klamkę oparła o nią dłoń
I z życiem otwierając drzwi
Przekroczyła granicę progu.
Trały wystrój mieszkania
Prowadzi ją przytulnymi kolorami ścian
I naturalnym wymiarem mebli
Do okna...
Zasłona z firaną falują kobiecością
Przy ośmielonym wietrze,
A ona stoi jak antyczna rzeźba
w subtelnym oświetleniu,
które nasącza wokół niej sztywny pokój.
Przez uchylone okno spogląda ze skupieniem,
Bezpośrednio odczuwając ożywione namiętności
Własnych zainteresowań do tego widoku - - -
Nie wahała się podejść do oświetlonego spokojem stołu,
Przy którym zaczęła swoje popołudnie
Nie odstępując na chwilę od niewygodnego krzesła –
Jak od pisania – zapełniając nim nieuchwytne strony,
Które zauważone przez przeźroczyste niebo,
zostały przepojone
z ogromną dociekliwością
łagodnym światłem,
a rewolucja niezaspokojonej jej duszy
nie oddala się od ludzi
w poszukiwaniu artystycznej satysfakcji,
gdy myślami szkicuje tematy życia
oddając swą duszę...