Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ptak ma skrzydła – jest wolny
W każdej chwili może unieść się wysoko nad ziemią
I szybować bez pamięci wśród obłoków
Pozbawiając tę istotę skrzydeł
To tak jak być odbierał miłość innej osobie
A człowiek bez miłości nie potrafi normalnie żyć
Tak samo jak ptak bez skrzydeł...

Opublikowano

hej
wiesz, musisz coś wykombinować, żeby zmienić to (bo przeczytaj i zobacz jak to brzmi):

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A tak poza tym, to zgadzam się w 100%. Ptak bez skrzydeł, to istota biedna i skazana na klęskę, tak jak człek pozbawiony miłości.

Pozdrawiam,
s.m.
[sub]Tekst był edytowany przez Seweryn Muszkowski dnia 05-01-2004 17:06.[/sub]
Opublikowano

eh gosienka:
zanim wiersz ci skoemntuje,
to o czyms innym ci w goloce zawiruje,
to ze masz talent to chyba juz kazdy wie,
i do czytania twoich wierszy sie rwie,
ale oprocz tego umiesz poezji oddac sie cala,
i za to cie chwale chociaz artystka jestes jeszcze mala,
bo do prawdziewgo zwycietwa potrzebujesz duzo lat,
lecz mam nadzieje ze przeczytam w gazecie "za malgorzaty poezje niech bedzie jej wiwat!".

nie no to taki wierszyk z humorkiem ale na serio twoja poezja jest suuuper!

Opublikowano

a ja mam nadzieję, że ten wpisik to żart był :)))
bo atrystka chyba jeszcze za mała
żeby już kłamała :))))
ale z tymi skrzydłami na serio trzeba coś zrobić bo na trzech skrzydłach to żaden ptak nie polata :)))

Opublikowano

"Ptak ma skrzydła – jest wolny
W każdej chwili może unieść się wysoko nad ziemią (...)nie potrafi normalnie żyć Tak samo jak ptak bez skrzydeł... "
- przypominam, że są jeszcze na tym świecie nieloty, które radzą sobie doskonale mimo swojej "ułomności"...


Cmok&Cat

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • przed przejściem na ty przystanęliśmy przy swoim ja               
    • Och, jak pięknie, jak wspaniale uczestniczyć w ludzkim szale! Szala, ta ze złym uczynkiem, z wolna spada, my zaś z winkiem uwielbiamy (aż mam ciarki) wciąż opróżniać nasze barki! Winko? Jasne. Wina? Skądże! Upijamy się, lecz mądrze, choć mądrością nie grzeszymy. Instynkt chroni nas od winy. Grzechy nasze zgoła inne: czasem rzadkie, czasem płynne. Płynnie oceniamy ludzi, rzadko zaś w nas żal ktoś wzbudzi. Z nas są przecież sprytne głowy. Mózg nam działa do połowy. Drugą z połów, wiecie sami, zatruwamy tabletkami. Ból się kryje, smutek znika, w tle mordercza gra muzyka. Ale wszystko bardzo skrycie, uwielbiamy mianowicie skrywać nasze złe skłonności pod postacią jawnej złości. Choć kochamy zabijanie (czasu, gdy czas na czekanie albo siebie, świetna sprawa), to niesłuszna jest obawa, że chwycimy wszyscy pałkę  i się wybijemy całkiem. Jeśli już, to może Ziemię zniszczy nasze ludzkie plemię, gdyż jesteśmy dość nieziemscy, by wyjść z tego jak zwycięzcy. Świat posunął się do przodu. My też nie zwalniamy chodu. Chód przemienia się w wyścigi o złapanie wyższej ligi. Kto na mecie pierwszy stanie, ten wygrywa umieranie, lecz w niewiedzy i uśmiechu, które schwycą go w bezdechu.
    • @MIROSŁAW C. Dziękuję :))
    • przeczytałem i jestem na nie wiele rzeczy brakuje ale nie pora na wykład  może kiedyś w wierszu zamknę ale forma owszem jest pomysł;)
    • @Radosław a tylko walet stał i się śmiał wiedział kto kim jest naprawdę poszedł do wpatrzonych w niego blotek :)))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...