Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Piłka nożna to taka gra
która dwie bramki ma
a że nasi ich nie widzą
to dlatego się wstydzą.
Lecz dziś zauważą je
i strzelą nawet aż dwie
bo ponoc dużo trenowali
za co trener ich chwali.
Więc poczekajmy wieczora
kiedy przyjdzie już pora
na ostateczne rozegranie
jakie niemcom zostanie
na długo w ich pamięci
bo tym razem my lepsi
będziemy wniebowzięci.

Opublikowano

Trenowali niczym mrówki
Szymkowiaki i Krzynówki,
Jopy, Bąki, Żewłakowy
słowem team nasz narodowy.

Trenowali nawet skrycie,
gdzieś na łące albo w życie,
nam mówiono świetnie grają
i szczyt formy zdobywają.

I wysoko nosząc głowę
nasze gwiazdy futboolowe
zarzekały się honorem
- my przegramy z Ekwadorem?!!

Tak więc Talar opuść z tonu,
z optymizmu i fasonu
bo ja stawiam owcę, jaka
a ty postaw choć piątaka.

A po meczu zobaczymy
jak ten zakład rozliczymy
bo ja twierdzę, że przegramy,
że z Niemcami szans nie mamy.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Proszalny   Bardzo interesujący jest przypis autora :)  Przeczytałam wiersz i Twój przypis - rzeczywiście niuans. :)))    Bardzo sugestywnie opisałeś nocną izolację. Bardzo podoba mi się ten  biblijny motyw Jonasza - tutaj brzuch wieloryba staje się metaforą współczesnego mieszkania, w którym radio i internet są jedynymi oknami na świat. Przejmujący jest ten obraz "białego szumu" jako drogi mlecznej dla duchów reklam. Wiersz o ucieczce, która nie ma mety, bo uciekamy przed czymś, czego nie umie nazwać on ani my.  Ale to już niuans. :) Świetna, gęsta atmosfera. Bardzo intrygujący tekst! 
    • Idealny dzień dobrze rozpocząć godzinę przed świtem. Najlepiej od miłości, od własnych imion, które stają się pierwszym krokiem w nieznane. Za oknem robi się niebiesko i czas zaczyna płynąć przy rozmowach o chmurnych rzekach, leniwie drążących koryto nieba. Upajam się zielenią herbaty i twoim towarzystwem, które jest drogą bez powrotu. Nie wracam do starych uczuć, do dawno przebrzmiałych zdarzeń. Na spacer wyruszamy uzbrojeni w przeciwsłoneczne okulary. Na szkle leniwe tarasy domów i czarne koty. W lesie wysokie skarpy pachną słońcem i z każdym krokiem sobie przypominamy, jak dobrze stąpać po miękkiej ziemi. Śnieg dzisiaj odchodzi w zapomnienie. Wystawiam sofę do ogrodu. Mówisz o lipcowej nocy – że szum strumieni, że niemilknące świerszcze – kradnę z kącików ust twoje uśmiechy. Nad nami unosi się spokój, spadają kwiaty starych jabłoni i tak jak śnieg odchodzi w zapomnienie, zapominamy. Godzinę po zmierzchu wracamy, szukając przyczyny szczęścia.    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Proszalny Księga Jonasza jest jedną z krótszych i zabawniejszych.  Te uniki mają w sobie coś komicznego. Pomijam motyw ryby.
    • @Proszalny no wysechł  @Proszalny litoral- ten pomysł podrzuciła @Berenika97
    • U Ciebie dzikość, a u mnie chłodne słońca. Zazdroszczę.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...