-
Ostatnio w Warsztacie
-
Waldemar_Talar_Talar 18 208
Na stacji stoi
pociąg donikąd
nikogo nie dziwi
jego bezsens
Ludzie wsiadają
proszą o bilet
się uśmiechają
czują że żyją
Na stacji stoi
pociąg donikąd
kiedy odjedzie
nie ważne
Przecież i tak
nie zatrzyma
przygody która
się zaczyna
Na stacji stoi
pociąg donikąd
jego sława aż
po horyzont
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 55 odpowiedzi
- 943 wyświetleń
-
- 53 odpowiedzi
- 1 146 wyświetleń
-
- 50 odpowiedzi
- 1 154 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 703 wyświetleń
-
- 35 odpowiedzi
- 798 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano
życie rysuje zmarszczki na twarzy bywa że czasem głos nam obniży być Casanową człeka postarza czy spotkał córkę swej rówieśnicy? czy może ona spod tony kremów pudrów czy tuszów albo maseczek pamiętać nie chce - nikt nie wie czemu? młodszy dogodzi takiej kobiecie :)) -
Przez Gosława · Opublikowano
@hollow man to bardzo słuszne spostrzeżenieZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
-
Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano
Witaj - styczeń pokazał pazur - mróz śnieg - dawno tak nie było - - ale musimy być cierpliwi - wiosna musi nadejść - Pzdr.serdecznie. -
-
Przez infelia · Opublikowano
Na zamek Książ zjechali się historycy, Archeolodzy i różdżkarze, a każdy z nich Do badań przystąpił z zapałem i nadzieją. Jeden z lupą, inny ze starodawną mapą Czy wahadełkiem na końskim włosiu. Macali, krążyli po dziedzińcu, dokonując Pomiarów, podkładali sobie nogi, By tylko zerknąć na cudze notatki. Liczny tłum gapiów zgromadzony Za policyjną taśmą gały tylko wywalał. Pawełek, szkolny rozrabiaka i dowcipniś, Z gałęzi drzewa ogłosił radosną nowinę: „Tam jest złoty pociąg, jeszcze parą bucha!” Ruszyły wykopy aż szpadle świstały, Pot się lał po plecach, dziesiątki ekip Telewizyjnych słały w świat relacje. Ksiądz z kropidłem się pojawił znienacka Oraz szajka magików – kieszonkowców. Gwar i zamęt im towarzyszył, a gdy nastała Noc, księżyc zaświecił i aż się roześmiał. Pan Antoni, kustosz, wyjął z kieszeni klucz, Zardzewiały, ciężki, i mruknął pod wąsem: „A chodźcie no za mną, cudaki – dziwaki. To, czego szukacie na oślep i bezmyślnie, Jest w bibliotece, w pożółkłych księgach. Opisano piękno gór śląskich – prawdziwe złoto” Badaczom zwiędły uszy, wzruszyli ramionami, A gawiedź rozeszła się, szukając innych wrażeń. Tylko Pawełek wciąż wierzył w legendę, Że skarb gdzieś czeka głęboko na znalazcę. Wystarczy ucho przyłożyć, poczuć tętno ziemi I może kiedyś pociąg w tunelu zagwiżdże…
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się