Dyzio Rozpustnik

[Tomasz Matkowski]

Zainspirowany prostotą wiersza "Dyzio Marzyciel" Tuwima postanowilem go nieco przeksztalcic i "uatrakcyjnic". Wyszla z tego sama radosc:


Położył się Dyzio na plaży,
Przygląda się dziewczynom
I marzy:
"Jaka szkoda, że te nóżki
Nie są z cukrowej waty...
A te usteczka-
Że to nie polne kwiaty...
A te oczęta głębokie-
Że to nie morze spokojne, szerokie...
I szkoda, że całe niebo
Nie jest pełne dziewcząt nadobnych,
Jaki piękny byłby wtedy świat!
Leżałbym sobie, jak leżę,
Na piasku, odmawiając pacierze,
Wyciągnąłbym tylko rękę
I złożył niebiosom podziękę"

[Aleksandra Ws]

oj! fajne! lekkie i wesołe, chociaż szczerze mówiąc wolę mieć nogi z krwii i kości, a nie jak się czasami zdarza ze z waty ;)

[Aleksandra Ws]

a, i zapomniałam napisać - zachowuje rytm i nastrój oryginału :)

[Tomasz Matkowski]

Tak, z CUKROWEJ waty - innymi slowy spaczeniec/Dyzio chętnie skonsumowalby slodycz uroczych nozek przystojnej pani (tak samo jak chetnie wdychalby wonnosci jej ust i rozplywal sie w jej oczkach :)).
Urocza wizja raju, niestety nas wola straszyc nic-nie-robieniem w Edenie ;d