kobieta-latarnik

[kyo]

żegnaj. spotkamy się
wśród zapomnianych wierszy,
przypłyniesz

pozwalam ci dojrzewać, słucham
znów zapominasz o wiśniach
kandyzowanych jabłkach - moich
słowach; wtedy chciałam

pozwól mi znaleźć
odkrywam nowe lądy w innych
nikt nie puka - zagubione klamki

kiedyś przypłyniesz w sierpniu
zbieram głóg i pożółkłe listy
układam w bukiet

zwyczajnie podam dłoń, odpłynę
na archipelagi – może kiedyś

zobaczę dryfujący żagiel
twojej bandery

[Olesia Apropos]

zlikwiduj trzy myślniki
piękny
:)

[kyo]

masz racje:) nie ma juz ich

:)

[Olesia Apropos]

teraz super:)

[M._Krzywak]

zobaczę dryfujący żagiel - może bez tego "dryfujący" ?
twojej bandery - i może bez "twojej"

to pod rozwagę - a cała reszta to przysmak.

[kyo]

wiem ze z bandera przeholowalem:P
to nie pasuje i bede zmienial, a ten dryf tez slaby ;)

dzieki:)

[Bartosz Wojciechowski]

Kyo, nie ma czegoś takiego jak żagiel bandery, tzn. od biedy
mogę to zrozumieć, ale to wydaje się niezręczne.

Myślałem trochę jak ci pomóc, ale to wszystko nie to
- sam zmienisz najlepiej:)

Jak powiedział Michał: reszta to przysmak. Pzdr!

[kyo]

wiem wiem ze dowalilem, nie przemyslana ta bandera.
dzieki wielkie

Pozdrowka

:)

[pathe]

nikt nie puka - zagubione klamki

tylko ten myslnik irytuje.
reszta bardzo się podoba.
udany wiersz.