Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Miłko - tytuł zdaje się lepszy bez tego nawiasu - bo inaczej wychodzi "senna" jako ona, a w treści jest, że wstaje. A powinno byc własnie "senna miniatura" - i wtedy jest dobrze.
I teraz treśc - 6 słów o podziale i nie zrozumieniu, niedopasowaniu. Pytanie zostaje bez odpowiedzi z tamtej, drugiej strony, co już jest wymowne, odpowiedź podmiotu wskazuje na rzeczywistośc - wstaje (opozycja do kładziesz się w domysle) po to, by snic, tutaj znowu paradoks. Hm...
ale nie mogę uczciwie napisac, że to piękna miniaturka. Dlaczego - mam wrażenie, że brak ornamentyki słów zbliżających do tej kategorii. Co zatem zostaje - zastanowienie się :)
Pozdrawiam.

Opublikowano

le mal - dzięki moja wierna czytelniczko :))))

M. Krzywak - fakt, masz rację z tym tytułem, ale teraz już nic z tym nie zrobię; wiesz, w sumie sama zastanawiałam się pod co podczepić te moje przemyślenia i spostrzeżenia, co zresztą zauważył także Bartosz. Czy do haiku? Hmmm, w zasadzie nie jestem w temacie haiku i nie mam pewności czy to 'coś' spełniałoby kryteria formy haiku /kiedyś czytałam o zasadach pisania haiku ale gdzieś mi to z czasem umknęło/. W każdym bądź radzie dzięki, że chociaż zastanawia, pozdr./V.

dzie wuszka - a kałuża taka, że czasem ciennnszko przeskoczyć, by nie wpaść :) buziole/V.

Bartosz Wojciechowski - jw dla Michała, gdybyś jednak miał coś o zasadach i kryteriach pisania haiku - uśmiecham się do ciebie :)) Dzięki/V.

Stefan Rewiński - Stefciu, Tobie to ciągle mało :)))

Mag Ost - pociągająca przestrzeń, czasem jednak trza uważać, by się samemu nie pogubić :)) pozdr./V.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 tak to mniej więcej się odbywało, jak napisałaś ;) Postanowiłem częściej czynić moje miasto tłem dla opowiadanych historii. Samo w sobie jest ogromną niezgłębioną wciąż jeszcze w pełni historią. Ale takie małe smaczki topograficzne i mnie samego osadzają w jakimś miejscu na ziemi. Kazimierz... tak, mam swoje ulubione miejsca, a historia tej róży może jeszcze powróci...  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tym razem puenta jest dwukierunkowa równoległa ;)
    • @Poet Ka O coś coś w tym stylu. Teraz rozumiem tę sytuację.
    • @karenka, I torebka też swoje waży i parasolka   @jan_komułzykant, Dziękuję ludzieńki.  Z metkami to prawdziwe przekleństwo, mnie drapią najbardziej po szyi i wiesz, one są wszyte niteczką jakby z cieniutkiej żyłki, drapią bez końca, trzeba wyciąć, bo żyć nie dają.  A butów nie noszę, mnie noszą na rękach, a co!  Serdeczności :)
    • @Poet Ka Dziękuję.  Tak miły komentarz zasługiwałby teraz dla równowagi na jakiś brutalny, ale że towarzystwo delikatne, to sam się zdissuje na przykład: Podstarzały jegomość złapał wzrok młodej dziewczyny i troszku nazbyt się napalił. Starcze halucynacje :))   Grillując marshmallow. Jak Cię czytam, to wiem, że spod trzech warstw przeziera czwarta i to pewnie nie koniec. Niech się uleży.    
    • @andrew Bardzo dziękuję!  Masz rację co do tej "nowoczesności bez przypraw" - tak łatwo dziś wyrzucić coś (albo kogoś), zamiast spróbować naprawić. Ta paralela ze sprzętem, który "nawala", a potem relacjami, którym pozwalamy się rozpadać tak samo bezmyślnie.  Serdecznie pozdrawiam. :)  @Migrena   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za ten komentarz - to rozróżnienie, że nie szukam winnego, tylko pokazuję moment bez powrotu - tak, to jest sedno. Nie chciałam pisać o winie, tylko o tym punkcie, w którym coś się już nieodwracalnie zmieniło. A to, co piszesz o czasie - że on nie tyle odbiera ludzi sobie nawzajem, ile przepisuje ich do innych historii - to jest świetne sformułowanie. Serdecznie pozdrawiam. :)  @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!    Dziękuję  za ten komentarz - to, co piszesz o cieniach - że są trochę prawdziwe, a jednak mniej niż odbicie, bo istnieją na granicy światła i mroku - to jest piękny obraz, który sam mógłby być wierszem. A Twoja intuicja o cieniach, które całują się szybciej niż ludzie - to zostanie ze mną na długo. Chciałabym przeczytać Twój wiersz. Bardzo dziękuję, że zajrzałaś tak głęboko w ten tekst i podarowałaś mi coś w zamian. Serdecznie pozdrawiam. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...