Jak łąka...

[rose garden]

Jesteś dla mnie jak łąka
ta rano - błyszcząca od rosy
Swoje stopy zanurzam w jej chłodne oblicze
Łąka pachnie porankiem
Ja - witam z nią dzień

Jesteś dla mnie jak łąka
Ta w południe - rozgrzana słońcem
Pachnąca miętą i macierzanką
Z motylem na dłoni
Zanurzam się w jej oddech - oddycham łąką
Staję się nią

Jesteś dla mnie jak łąka
Ta wieczorna - z zachodzącym słońcem
czewona od blasku
Owady usnęły, jestem senna
Zamykam oczy
Zasypiamy - ja i łąka


Wiem, że to też nie jest odkrywcze i może przegadane, ale uczymy się na błędach. Będzie mi miło, gdy ktoś podpowie, czy bardzo zły.

[kalina kowalska]

nie jest bardzo zły:)

trochę nudny - moim zdaniem dużo niepotrzebnych słów np. ta, swoje, Ja, łąka,
we mnie nie wywołuje nastroju - ale to pryszcz:))
pozdr

[Anna Maria K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobrze, że to warsztat. Ja tu widzę niezły szkielet na wiersz o apoteozie łaki (oczywiście w przenośni). Dlatego mnie nie denerwuje kilakrotne powtarzanie slwoa "łąka", można to zunać na dominantę. nalezy jednak przemaglować tu dobór słownictwa. Kilka uwag podałam. Powodzenia! :)

pzdr.

[zak stanisława]

Jesteś dla mnie jak łąka
błyszcząca od rosy porannej
stopy zanurzam
chłodnym zapachem poranka
witam z nią dzień

Jesteś dla mnie jak łąka
rozgrzana słońcem w samo popłudnie
Pachnąca miętą i macierzanką
motylem zdobna oddycham
jak ona

z zachodzącym słońcem
zasypiam odurzona
jesteś dla mnie

Rózyczko, zmiksowałam, może coś wybierzesz pa!ES

[rose garden]

Jest ładnie, ładniej niż oryginał. Dziękuję!