Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mała dziewczynka, która nie jest świadoma swej kobiecości smutno-wesołych oczu,
łomot skrzydeł i drżenie serca uwięzionego w klatce,
zapach ziemi skutej lodem z upartymi zielonymi listkami,
smak trucizny spływający prosto z ust do żył i tętnic serca,
jej dotyk otaczający mnie zawsze,
kimże jestem- ta-
która tak uparcie szarpie się z życiem?

Opublikowano

mała dziewczynka, która nie jest świadoma swej kobiecości smutno-wesołych oczu,--> leżysz z wersyfikacją
łomot skrzydeł i drżenie serca uwięzionego w klatce,--> serce uwięzione w klatce to już klasyka
zapach ziemi skutej lodem z upartymi zielonymi listkami,-->czy ziemia skuta lodem może pachnąć??
smak trucizny spływający prosto z ust do żył i tętnic serca,--> spływa smak czy trucizna (pyt. retoryczne)
jej dotyk otaczający mnie zawsze,--> czy dotyk może otaczać? mejbi...
kimże jestem- ta-
która tak uparcie szarpie się z życiem?--> a z resztą...

nie nie nie

pozdr/o.

Opublikowano

pani Ewo- nie rozumiem komentarza, co to kpina ze mnie?
pani Olesio-co do serca- owszem klasyka, co do ziemi skutej lodem- owszem pachnie!,co do trucizny to wers ma wprawic w zaklopotanie( wlasnie o to chodziło), co do dotyku tak!, a jesli chodzi o wersyfikacje to ma byc taka poniewaz kazdy z tych pieciu wersow okresla pięc zmyslow czlowieka:wzrok, słuch(łomot, drżenie), węch, smak i dotyk, to sa moje odczucia wiec moga byc kontrowersyjne, na nie i wogole,pozdrawiam:)

Opublikowano

olesio - a mam bardzo kontrowersyjne pomysły, miłego turlania!
ewo- hym, fakt wiersz jest o problemach, ale z pomocą źle zrozumiałaś, "jej dotyk" to moje drugie ja, czyli żle to ujęłam, znowu żle, niestety widocznie nie potrafie:/

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Skończyłeś swoją walkę?   czy dalej kopiesz   część ciebie jest dalej pod ziemią nie krzyczy czeka uwięziona w swoich wyobrażeniach   tym kim chciałeś być   patrzysz w lustro za długo   jesteś taki jaki widzisz odbicie nie kłamie   budzisz się nie przez słowa   słowa już były nic nie zmieniły   budzisz się przez czucie którego nie da się wyłączyć   więc   co czujesz teraz   jesteś lepszy? będziesz?   albo nie...     ---  
    • różo, ty jesteś w boskości natchniona tyś moja poskromiona jesteś w miłości urodzajna różo ty moja nadzwyczajna jesteś kwiatem z błękitnego nieba różą, co czułości nam potrzeba jesteś tajemnicą wszystkich olśnień swymi płatkami nakrywasz niczym pościel różo, jesteś wdzięcznością z swego istnienia drugiej takiej piękności nie ma jesteś ozdobą wszystkich ideałów wypełnieniem tętniących życiem parkanów różo, jesteś płonącym natchnieniem dlatego wącha się ciebie z westchnieniem jesteś wielkością samą w sobie to dlatego noszę cię ciągle w swojej głowie bo róży kwiatem jesteś ze snu pachniesz mi rajem pachniesz tu bo róży sercem jesteś wtłoczona miłością aby zawsze poskromiona bo róży godnością rodzisz swój dzień on jak kolce budzi i cień bo jesteś spłodzeniem wszelkiej nagrody różo, przy tobie zawsze czuję się młody
    • @Raihaifathum Oj, ciekawy Przypadek trafił mi się na dobranoc :) Wiersz stylizowany na dawną polszczyznę - coś między: gawędą ludową, a balladą. Na pierwszy rzut oka wygląda brutalnie, prawie jak jakaś scena przemocy wobec dziewczyny. Ale -  'z szyi kukiełeczki próchnęły trociny”  To nie jest dziewczyna - to jest lalka. Masz wyobraźnię i odwagę. Momentami aż gęsto od obrazów. Czuję tu duży potencjał, choć chwilami język tak się rozrasta, że trudno za nim nadążyć. Jesteś kimś kto:  dużo czytał  dużo pisał  i bawi się językiem świadomie.   Zapowiada się ciekawie :)    
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
    • Będę taką jaką chce mnie Świat się wykoleja w słownikach Pojedynczych przechodniów Zbiór pusty jest elementem Każdego zbioru ludzkiego też To ja dziś, ogłaszam się tym pustym Dobrze już, biorę to na siebie Jak zbyt słoneczne miejsce w autobusie bez firanek Mkniemy na południe Z tyłu Nocny Kowboj z kumplem Od którego idzie chłód Walczy skubani ze mną o pusty zbiór  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...