pokuta

[justyna nawrocka]

Jedność przeciwieństw
Góra pożądania rzucająca cień
Na dolinę smutku twarzy

Koniuszkiem języka
Wyczuwam Początek Twego istnienia
Pretekst, by przerwać irytującą samotność
Wyjść na świat z kuli zwątpień

Sprzedałam duszę
By kupić tony niepotrzebnych rzeczy z second handu

Za karę nigdy już nie zobaczę srebrnego konia z moich snów

[justyna nawrocka]

Witam wszystkich słonecznie:) choć utwór jest mroczny,ale ja tak widzę prawdę o sobie,proszę o rady, czy wszystko w nim "gra" treściowo i kompozycyjnie,dziekuję z góry,

[Jego Alter Ego]

jedność przeciwieństw
pożądanie rzuca cień
na smutek twarzy

językiem wyczuwam
początek twojego istnienia
pretekst
by przerwać samotność

sprzedałam duszę
by kupić tony niepotrzebnych
rzeczy z second handu

sobie okroiłam i pewnie sensu pozbawiłam,ale te fragmenty jestem w stanie zrozumieć,to co wywaliłam, zwłaszcza ostatni wers, trochę mi nie tego:) to oczywiście Twój( a nawet bardzo) wiersz więc zrobisz jak uważasz,ale najbardziej mi zależy żeby nie było "twego",to sprawia że utwór robi się mdły.Proponuję "twojego" zwyczajnie. ogólnie na plus:)
pozdrawiam/martyna

[justyna nawrocka]

dzięki, właściwie o to chodzi,by ktoś wrażliwie go "okroił", zrobiłaś to z wyczuciem i stał się przez to czytelny, ps. srebrny koń może pójdzie do innego wiersz:)pozdro