Jak żegnać wspomnienia ??

[Edward]

Każda noc to koszmar
gdy podchodzisz pod okno
Usmiechasz sie niewinnie
a ja cierpię...
- jakże trudno jest zapomnieć

Widziałam Cię wtedy
gdy wychodziłeś z domu
w czerwonej kurteczce
w niebieskiej czapeczce
- ah, jaki piekny widok

Schowałam się za zasłonką
ukryłam przed twym wzrokiem
Wiem, że byś zawrócił
ucałowałbyś mnie ciepło
- nie pożegnałam się

Codziennie recytuję piosenkę
którą ty pośpiewywałeś
Codziennie wspominam chwile
spędzone na zabawie
- siedzę i płaczę

Więc wybacz, kochany
że i teraz Cię nie żegnam
Czując twój oddech zamykam okna

Jeszcze się nie pożegnam
Jeszcze nie teraz...

[Dorma]

"Jak cwiczyc pamiec - zeby zapomniec?"

Wiersz przegadany..

[Witold_Adam_Rosołowski]

Edward - wiersz jak wiersz - ale cierpienie i piosenka to według mnie jakoś ze sobą nie współgrają - zasłoń zasłony tej Pani i niech spi jutro napewno inaczej pomyśli o tym facecie

pozdr. W_A_R

[BeZDoMnA_ŁzA]

tu nie o faceta chodzi

klaniam sie autorowi..
..pozostawie bez komentarza...

..pozdrawiam...

[Witold_Adam_Rosołowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jeśli facetem nazwiesz wiatr ....

pozdrówka W_AR

[Edward]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Racja...
to nie o faceta chodzi...

O syna...

[Aki]

Coś mi się zdaje, że podmiot liryczny wcale nie chce pożegnać wspomnień. No i nic dziwnego - jest ktoś, do kogo coś czuje, lecz nie potrafi ani przy nim zostać, ani od niego odejść... Im więcej razy czytam ten wiersz, tym bardziej mi się podoba. Znowu Ci się udało, Edwardzie - dobry wiersz:-)