Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

re spotkanko

Espena_Sway

Przez Espena_Sway
w Forum dyskusyjne - ogólne

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Espena_Sway

Espena_Sway

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

witajcie :)

Gliwice stanęły przed Wami z otwartymi ramionami, gotowe przyjąć
orgowe towarzystwo. zapowiadało się bardzo ciekawie, jednak
z powodu braku Waszej interwencj w tej słusznej sprawie,
spotkanko w najbliższą sobotę nie odbędzie się.

pozdrawiam Espena Sway :)

Dorma

Dorma

Opublikowano
Opublikowano

Coś mi się wydaję, że to samo będzie w Gdańsku 30 .04. Wszyscy są chętni, ale jak co do czego to nic z tego nie wychodzi. Nie wiem czy wynika to z braku funduszy czy raczej czasu, ale nieciekawie wychodzą tu prywatne spotkania, choć na początku każdy jest chętny do poznawania innych.

Agnes

Agnes

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dormo, przede wszystkim : pieniądze. nie ukrywam, dla mnie to główny problem, drugi to odległość. (większa odległość droższy bilet). wszystko się zazębia:) ale jestem przekonana że towarzystwo dopisze, przecież to już nie pierwsze "nadmorskie" spotkanie :)
udało mi się poznać już wiele osób z orgu. namawiam, warto :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Marek.zak1
      Portret

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Ograniczę się do jednej wersji. Bardzo słusznie zrobiłaś, bo wykazałaś się godną szacunku skromnością, niech inni oraz Twoje czyny dadzą barw portretowi i tej co za nim stoi. Pozdrawiam. 
    • Berenika97
      Wierszyk — koziołek

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @wierszyki   Trauma z przeskakiwania przez kozła ujęta w poetyckie ramy. Aż poczułem zapach starej sali gimnastycznej! A poważnie - Ciekawy obraz relacji międzyludzkich jako gimnastyki - niby skaczemy razem, a jednak każdy dyszy osobno. Mocna puenta. Pozdrawiam. 
    • Alicja_Wysocka
      najlepszy sposób

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      Wasze komentarze to czysta poezja :)
    • Wędrowiec.1984
      najlepszy sposób

      Przez Wędrowiec.1984 · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Rzecz jasna, nie mam z tym żadnego problemu. :) Jako, że obecnie przeżywam mocne przeciążenie aparatu mowy i od rana w zasadzie się nie odzywam, wolę pisaną formę komunikacji, a kiedy jeszcze mam z kim popisać i podyskutować na interesujące tematy, tym lepiej. 
    • vioara stelelor
      Tęczowy artefakt

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      Czerwień: szkarłatne róże, które dumnie zakwitają z każdym tanecznym krokiem, postawionym w trawach ogrodu. Pomarańczowy: idealnie okrągły szklany owoc, w którym smak oraz aromat stały się płynnym blaskiem. Żółty: światło latarenek, zawieszonych przez smukłe dłonie hamadriad wśród spowitych seledynową poświatą dębów i buków. Zieleń: odbicia liści w cyrkoniach udających rosę. Błękit: ach, niebo! Różowy: gładkie policzki bez skazy i przysiadające na nich fosforyzujące motyle. W zasadzie to jedno i to samo - identyczna delikatność zakazanego owocu. Fiolet: klejnoty, w które czarodziejski dotyk zmienia wszystko, co żywe. Nad miejscem, gdzie przed chwilą tkwiłem jak bezużyteczny artefakt, a może nad jednym z moich nieobutych i nieodzianych wierszy, unosi się i jarzy jaskrawymi barwami magiczny brokat. Wiatr kołysze rozwieszonymi nad horyzontem dzwonkami z przezroczystej landrynkowej masy.   A gdyby tak opowiedzieć tę bajkę inaczej? Czerwień: kubek. Przez cały dzień popijam z niego kawę. Pomarańczowy: przyklejona do drzwi lodówki samoprzylepna karteczka, na której zanotowałem tamtą pamiętną datę oraz godzinę. Po raz pierwszy wtedy odważyłem się wyznać miłość. Żółty: lampka nad biurkiem; krąg światła padający na stertę zakurzonych almanachów, słowników, tomików pokonkursowych. Zieleń: prawie na każdej mojej fotografii wyrasta nieśmiałymi, niepozornymi kępkami ze spękań chodnika, ze szczelin w murach, spod śniegu, z gruzowisk. Błękit: ach, niebo! Różowy: kostka glicerynowego mydła w łazience. Fiolet: wzorek na moim ulubionym swetrze. W miejscu, gdzie znalazłem się obecnie, nic się nie dzieje. A niektóre wiersze i myśli nauczyłem się przemilczać z większą zapewne niż trzeba, nieprzemakalną przezornością. Mój świat i moje serce też mają swoje tęcze. Może kiedyś ktoś to zauważy.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...