Bezziemia

[Dominik Jakubiak]

Boże... czy gdyśmy się rodzili
losowaliśmy kolejność kostką?
czy mam wierzyć że każda cyfra
była najkorzystniejsza opcją?


Świat zapadał deszcz bezsennych
oczu Pamięci bezskutecznie
posplatały myśli żywe jeszcze
Na ból głowy opleciony ciałem


Szara głowa pochyla się nad
kolorowymi zdjęciami barwy
komplementując jakby szarością
były Wszędzie raj ciszy


W piasku ślady uniesionej na palce
do pocałunku Ostatniego razu
odjeżdzającej W autobusie
jeszcze promień uśmiechu


Strugi wody niczym rzeką
zalały dotąd bezbłotne suche
i oporne kamienie Kwiaty więdną
w odwiecznym śmierci pocałunku

14.4.2006