Od żony do męża

[Klaudia Wojtulek]

Wkrótce uświadomisz sobie czyjąś nieobecność
Rozrastającą się obok ciebie jak drzewo,
Drzewo Śmierci, bezbarwny australijski eukaliptus,
Ogołocony, porażony piorunem- istne złudzenie,
A niebo jak świński zad, całkowicie obojetne.

Lecz teraz jestes niemy,
A ja kocham twoja głupotę,
Jej ślepe zwierciadło. Spoglądam na nie
I odnajduję własną twarz...
Myślisz, że to zabawne???
To dobrze.

Że chytasz mnie za nos jak przęsło drabiny
Kiedyś możesz dotknąć czegoś niewłaściwego:
Małych czaszek, spłaszczonych małych wzgórz, straszliwego milczenia.
Do tego czasu twe usmiechy sa jak odnalezione pieniądze