„Rumba”

[czarna Mala]

Chciałbym tak raz dotknąć twego pióra
Napisać atramentem twego ciała coś
Co znaczyłoby tyle co ta mortadela

Ostatni raz zatańczyć
Z tobą i usłyszeć
Będziemy królami parkietu
Na naszym ślubie ale ona zdążyła
Cię omamić a teraz pióra z poduszki
Wymknęły się przez otwarte okno
Poplamione krwią

Egzystencja płacz
Nie to nie jest płacz
Zostałam przyjęta do jej domu
A ona przeniesiona na oddział zamknięty
W Branicach

[M._Krzywak]

masa nie potrzebnych powtórzeń, atrament ciała to jakaś abstrakcja, a krwawiąca mortadela to już za dużo nawet dla mnie. Może miał byc "pure nonsense", wyszedł nonsens.
Nie.
Pozdrawiam.

[pathe]

jak ja uwielbiam rumbe!
ten wiersz miał na wstępie plusa za tytuł....ale się rozczarowałam.szkoda.

[czarna Mala]

dziękuję za komentarze...co do opini Pana Krzywaka to faktycznie za dużo tych powtórzeń tylko że mają dla mnie pewne znaczenie bo pióro i mortadela to dwie osoby jak można się domyślić jego bardzo.... a jej niecierpię :) no i stąd też pewnie te moje "abstrakcje"- taki wstrętny(jak się okazuje) nawyk....ale popróbuję i może coś z tego jeszcze będzie...oby:/ ale dzięki..
a co do Pani Pathe:) to ja też kiedyś uwielbiałam rumbę bo jak wiadomo jest to taniec zakochanych taki szczególny ale teraz już jej nie tańczę i nie potrafię pisać białych wierszy..
pozdrawiam cieplutko i proszę o dalsze zaglądanie na moją stronkę i opinie:))

[czarna Mala]

dzięki

[Julia Zakochana]

ale nie jest przecież źle... myślę, że z tego wiersza dałoby się coś zrobić, powycinać posklejać itd... ;)

[czarna Mala]

a ja się już bałam czytać :))) uff... dziękuję bardzo i pozdrawiam serdecznie:))