Barani spór

[Dorotagrobelna]

Raz spierały się długo, dwa młode barany,
Który z nich na łące jest najbardziej brany.
-Ja jak tylko spojrzę, ja jak tylko zechcę,
Mogę mieć od razu każdą lepszą owcę.
-Ja nie muszę pragnąć, one same dyszą,
Kiedy me beczenie na łące usłyszą.
Kłótnia ta by trwała jeszcze dosyć długo,
Gdyby się nie zjawił trzeci baran Hugo.
A ledwie się tylko pojawił się na hali,
Owieczki do niego pomknęły z oddali.
Barany zbaraniały, jakże to, dlaczego?
Owieczki wybrały bez beknięcia jego.
Na nic ich zawzięte pragnienia, zaloty,
Wykręcone na grzbiecie cudne papiloty.
Gdzie się kryje sekret jego powodzenia?
I wnet się podjęły sprawy wytropienia.
Podkręcając loczki i ostrząc raciczki,
Dogoniły zaraz zdrajczynie owieczki.
Patrzą i nadziwić się wcale nie mogą,
Hugon działa niczym nakręcony robot.

Bo nie liczy się gadka, słów stek bez pokrycia,
Tylko twórcze działanie jest motorem życia.

[zak stanisława]

dobra bajka nie jest zła
i to jest właśnie bajka ta!

[Ewa_Kos]

jestem stary choleryk
aż szkoda że to nie limeryk...

[Henryk_Jakowiec]

Od kiedy to baran
jest przez owcę brany,
a jeszcze do tego
dwa jurne barany?

Wiem tylko z teorii
bo mi brak praktyki
lecz to za owcami
uganiają tryki.

U ludzi inaczej,
bo za mną goniła
pewna młoda dama
i owcą nie była.

[Dorotagrobelna]

Bo i nie o baranach ten wierszyk pisany,
pod maską wielu ludzi kryją się barany.