Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

szepty w kobiecość wplecione
kroplami różowości księżycowej
spowite rozkoszą płynącą
uderzeniem otulone
nagością i bezwstydem
smakiem czucia
drżenia pod naporem
fali o ciśnieniu
wydobytym z sita
obiecującego orgazm
spazmatycznie cudowny

Opublikowano

a ja jakoś nie mogę zaakceptować słówka "orgazm" w wierszach... nie wiem moze staroświecki jestem, ale nie wspólgra ono z moim poczuciem estetyki, tym bardziej w ustach kobiety... nie mówię, że robisz źle, ani tym bardziej nie próbuję Cię przekonać, żebyś to zmieniła... po prostu napisałem swoje spostrzeżenie (musiałem to z siebie wyrzucić...:) )
ale wiersz b. ładny... czytam i czytam i naczytać się nie mogę... i tak ciągle czytając dochodze do wniosku że on nie tyle dobry co świetny!!!! jest....

Opublikowano

A mnie wlasnie sie wydaje ze slowo orgazm pasuje, wiersz moze i doslowny, ale Lezko mnie sie podoba :)

Opublikowano

A czemu omijać słowo orgazm-przeciez to tak,jakbyśmy omijali słowo miłość,erotycznie,sex-a może jeszcze stwórzmy liste słów zbyt dosłownych nie pasujących do wierszy,których autorzy nie powinni używać w swoich wierszach,żeby nie psuć smaku tym,którzy nie zastanawiają sie nawet przez chwilke nad wierszem-tylko dalej snują swoją bajke o idelanym wierszu,idelanej miłości,.idelanym języku ,itd.Kochana Łezko-jak dla mnie bomba.
Słowa sa absolutnie trafne.

pozdrawiam
wzburzona światem
ania

Opublikowano

to ja przecież mówię, że mi się wiersz bardzo podoba... a sam uważam, że w poezji nie ma i nie powinno być żadnych ograniczeń... ale akurat ten wiersz (przynajmniej dla mnie) jest wierszem subtelnym a słowo orgazm swoją dosłownością trochę psuje ten efekt...

Opublikowano

..Subtelny Tęsknot Dotyk..
..w Nocy ukryty..
..i w Bezdomności..
..co Ciszą..
..i Niewidzeniem Czułym..
..Obietnicę wypełnia..
..Słowem mocniejszym..
..jak Krzyk..
..rodzony..
..Pchnięciem ostatnim..

..a Magią nie są Słowa..
..przez Dotyk przeplecione..
..to Ona - Nocą..
..co wokół..

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • (...) Raz nagonił czarci chłopek ducha winne dziewczę, Te cichutkiem tuliło swą uszytą warkotkę, Wyszarpał ją zaborem z jej leciutkich dłoni, Wysiłek jej na nic skryć złup za kapotkę.   A dziewoja drobnica, tycia nad rówieśnych, Jakby od wymiona matki dziś ją odessano , Słabiutka chudzina, od garna się wzdryga, Strawę w chlew oddaje, za rękę złapano.   Lękliwa jak łania - strachała się pospolitej bzykajki, Bo raz ugięła kolana jak pod ciągiem ciążnika, Zachwiała się w zagrozie na przewrót plecami, I roiły ludne na to, że winą równia błędnika.   Indziej - włochaty pajęczak niewielki, śladny, Okami ledwo glądany na ścianie, Opuścił się na przędzy w pół drogi nad progiem, Salwowała na galop, trzy dni polowanie.   A szelma żwawy do postępku, zagarniał się i zmyślał, Przyczajki nie uznawał, niezdygany stąpnął, Wyłonił się zza winkla, pognał na ofiarę, Żywiec w pełnej krasie, w dryg piorunnie pomknął.   Oniemiała, porażona jak za gromu błyskawą, Wytrzeszcz łupił oczka, potwornie zszokowana, Samotna po znienackiej rozłące z pałubą, A morduchna szelmy z obłędem zaśmiana.   Ten zaś jął zdobycz silnym pochwytem, Rozdarł dratewkę spojenia włókniny, Puścił grzbietny przyszew, z karku spadła główka, Z szyi kukiełeczki próchnęły trociny.   Rozpruł barbarzyna jej ciemienne nici, A czynił w żywiole i napływie zamroku, Puściło szycie, na klepę zwał wióra, Wyzionęłą ducha za upustem krwotoku.   Ręką swą wypchajce był jak topór i szafot, A on sam jak kapturnik w rozjarnej szacie, I znów był jej głownią na straceń placyku, A w rozrachu danił jeno gorzki żal po stracie.   I mgnęło po łupie, cyk, krótka chwila, Gdy grabieżca dopieroć zwieńczył swe pojmanie, Pojąć niewiniątko w porę los zdołało, I nad mur freblówki rozniosło szlochanie.   Łezki lała nieszczęsna jak obłok ulewny, I ślinę toczyła, zaciągała noskiem, Pełne wiadro szlochu, tyleż by nałkała, Bez kojnej tulajki żywot jej zaszedł mrokiem.   W sercu widok zbójni napinał drgę cięciwy, Odnóża miękły jak podparte puchem, Roztrząsł się dzban uczuć, niemocą ujmował, U kresu pękł w mak, opar ulazł zaduchem.   Zagnębią ją kłujące oddychna rozpaczy, Utknie w samotni, choć za oknem tłumnica, Nie wynuci kołysany pod zaciszną nocą, Ziąb udusi tlik żarnika - proch, kości, zimnica.   (...)   CDN.
    • @Czarek Płatak dzięki:)
    • Niechybnie pięćdziesiątka. Wszystkiego najlepszego :-)
    • kiedy mówisz Ojcze nasz przylatuje gołąbek chleba naszego powszedniego wypatruje   na przystanku kiedyś ludzie czekający i niepewni dalszych losów i powrotu   odmawiali gołąb ja dał    
    • @KOBIETA   Dopraw mnie sobą! Smacznie mnie zjedz! W świetlistą obecność, znikających świec.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...