Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdzie spojrzysz, egoizm który żyć nie daje,
Cokolwiek zrobisz, zazdrość budzi i nietolerancję.
O! Kwiecie na bagnie samotny,
powojem intryg oplątany,
oszukiwany przez najbliższych,
pocałunkami ssących twoje soki.
Pozostaniesz tam, karmiąc sobą nieznane.

Opublikowano

Coś mi się też kojarzy z Kubrick'iem, jego ostatni film miał chyba podobny tytuł...
Nie pamiętam. No, ale mili państwo - dla mnie np. zagarnięcie tytułu nie jest aż takim
przewinieniem. Gdybym był bardziej oczytany, z pewnością mógłbym znaleźć
tu dla was kilka przykładów różnych utworów, różnych autorów, lecz o tym samym
tytule.

Co do samego tekstu, to - wybacz Dejokacie - jest to dobra sentencja, ja przynajmniej
swobodnie ją mogłem odczytać. Ale niestety to ledwie sentencja, brakuje błysku.
Pozdrawiam!

Opublikowano

Oczy szeroko zamknięte

Gdzie spojrzysz, egoizm który żyć nie daje,
Cokolwiek zrobisz, zazdrość budzi i nietolerancję.

A Ty - Kwiat na bagnie samotny,
powojem bliskich oplątany,
pocałunkami ssących Twoje soki,
oszukiwany, sobą karmiąc -
pozostaniesz!


Ps. Teraz lepiej?
Brak temu polotu - wiem.
Znam kogoś, pozostającego w takiej rodzinnej sytuacji.
Nieprawdopodobne a jednak...

Opublikowano

Jak dla mnie lepiej. W ogóle mogę powtórzyć, że forma naprawdę
przypadła mi do gustu - tzn. widać dużą łatwość w układaniu słów,
tworzeniu nowego szyku zdań (bo mamy tu przecież dwa zdania).
Boję się tylko, że bardziej doświadczeni koledzy i koleżanki szybko
sklasyfikują to jako "banał" lub "nic nowego", etc. Ale mogę się mylić,
jak wiele razy przedtem:)

Jak dla mnie - plus, (uwierz mi, piszę bez cienia ironii) najbardziej by
mi to pasowało do jakiegoś zbiorku przewrotnych aforyzmów. Tam
by zabłysło. Pzdr!

Acha, no i wiesz - jeśli chcesz coś zmienić w swoim wierszu, to pod nim,
w prawym dolnym rogu masz opcję "Edytuj" (choć doceniam, że chciałeś
nam ułatwić przeglądanie - bez ciągłego przesuwania ekranu z góry na dół:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Artemida   Nie jestem własnością, tym bardziej zdobyczą , ofiarą  podporządkowaną żadnemu mężczyźnie,  co jest bożyszczem  wśród wielu kobiet, piejących z zachwytem   Nie czekam na to  jak w średniowieczu  aby miał mnie posiąść , to takie staroświeckie,  prostackie myślenie  stereotypowe , wprost nieładne    Należę tylko do matki ziemi , która wydała mnie z pierwszym  tchnieniem na świat  pośród kamieni i skał   O zdanie nie pytam  wyższych rangą myślicieli,  swą mądrością się kieruje  pozostając niezależną buntowniczką,  wierną samej sobie - Artemidą    Twardą jestem,  jak jedna z tych skał ,  hulam z wiatrem , a z odwagą  na koniu przez lasy i pola gnam  z wiankiem na głowie , trzymając pochodnie, rozświetlając kobietom drogę   Swój honor i imię mam Artemida     Poznaj mą wyższość i dzikość, Artemido,boginio niezależna ,  niepojęta , nieprzenikniona  w świecie mężczyzn ,silna i pewna    -nieujarzmiona -niezwyciężona   Artemida      09.08.2026 r. NatusieK97  
    • Jak szepty na wietrze, Krople spadające Wraz z deszczem, Nocne słowa  Szeptane do ucha, Każdy pragnie  Czegoś jeszcze, Zakochani pożądają przedłużenia swoich  Wspólnych chwil, Chorzy pragną  Nagłego uzdrowienia, Umierający oczekują Końca cierpienia, Impulsywni możliwości Cofnięcia okazanych  Gniewu i złości, Osamotnieni szukają Dłuższego towarzystwa, Jak motyle szepty, Każdy człowiek W przestrzeń je wysyła,    Jeszcze trochę, Jeszcze dziś, Jeszcze jutro, Jeszcze jeszcze, Aż zajdzie słońce  I wstanie nowy świt, By każdy ból  W końcu znikł,   Pod wpływem cierpienia Jedni się kurczą, Drudzy wzrastają, Ale i tak na końcu dróg  Wszyscy się spotkają, Rozstania są  Całkowicie nieuniknione, Niektóre przez los Zupełnie zamierzone, Nie są przyjemnością  Ale jedynie  Bolesną koniecznością, Żal za tym co było, Co być mogło, A wszystko źle poszło, Dobre złego początki Aż z relacji Pozostaną szczątki,   Jednak drogi czytelniku, W tym wierszu  Nie ma smutku, Nie zrozum mnie źle, Po prostu czasem  Nie wychodzi  W życiu dobrze, Nie wszystko od nas Jest zależne, Jednak warto  Lekcje wyciągać, Analizować i rozumieć, Ze smutkiem pogodzić  Trzeba się umieć 10.08.2026
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...