Dzieło Stworzenia

[Dejokat]

We względnym oddaleniu
Potężna Świadomość
Przenika wymiarów dziesięć.
Biliony bitów rozżarzone
Biliony cyfr spełniają.

Stworzyć, czy nie stworzyć życia-
Oto jest pytanie.
Zakrzywiona w punkt czasoprzestrzeń,
Z niewyobrażalną mocą dobra
Nasłuchuje Słowa.

Najwyższa, z siebie, wzięła kwant energii,
Tchnęła niebieskie bieguny.
Oto są. Struny!
Z nich, Boskim polem lepione,
Kwarki, leptony, neutrony
Z opcją cofania - uruchomione!

[ewa łabiak]

Wow Dej... ale natworzyłeś! te Biliony zmień zbyt mocno brzmią i to zdanie (Zakrzywiona w punkt czasoprzestrzeń, Z niewyobrażalną mocą dobra) zbyt zakręcone, słowa mocno brzmiace po co je tak łączyć razem ja bym napisała...( Niewyobrażalna moc dobra, zawieszona w czasoprzestrzeni)
wreszcie- nie pisz każdej zwrotki z dużej litery to załamuje ciągłość wiersza, daje wrażenia jakby każdy wers wypowiadano z osobna

[Dejokat]

Dzięki Ewa.
Wbrew pozorom w tym wierszu jest dużo fizyki.
W ogóle fizyka na poziomie molekularnym to...poezja.
Ciekawostka. Fizycy np dziwią sie dlaczego poszczególne atomy badane pod mikroskopem zachowują sie często tak "jakby wiedziały że są badane".
( Niewyobrażalna moc dobra, zawieszona w czasoprzestrzeni)
To wbrew (moim zdaniem) logice, skoro w wierszu czasoprzestrzeni w naszym pojęciu nie było. Była punktem. Była mocą. Niewyobrażalną.
Dzięki jeszcze raz i proszę o każdą krytykę.

[jacek_sojan]

jak to było u Gałczyńskiego: "fizyka, fizyka, tkliwa dynamika";
tu jest wszystko z wyjątkiem "tkliwości", czyli peela-człowieka, czyli takiej istoty, która wie, że opcji cofania nie ma, a wektor czasu skierowany jest tylko w jednym kierunku...! J.S.