Nicość

[Justyna Rusiniak]

Nicość

Spotkałam ją raz czy dwa, ale tylko się minęłyśmy.
Nigdy nie towarzyszyła mi tak długo jak dziś…
Tego dnia, kiedy stałam taka smutna
I uszło ze mnie wszelkie ciepło.
Myślałam, że nie wróci,
Ale straciłam przyjaciół…
I wyciągnęła do mnie dłoń, choć imienia jej nie znałam.
Taka ona wierna.., jedyna jaką odtąd miałam…
Poczułam, że dotyka mnie chłodnymi rękoma,
Czule obejmuje i przytula do siebie.
Wręcz spałam w jej ramionach.
Niegdyś żyłam w świecie złudzeń.
Ona otworzyła mi oczy, uodporniła na świat.
I tak już zostało.
Byłam z nią, a ona ze mną.
Zawsze razem.
Nieświadomej, mroziła mi duszę i moje ciało,
Niczym Królowa Śniegu.
Twierdziła, że zimna we mnie za mało…
Wtem ku mojemu zaskoczeniu, uwiązała mnie i otumaniła.
Skrępowała i odebrała wszelkie dobro.
Stałam się pusta. Nie wiedziałam czemu.
Wtem zebrał się ludzi tłum.
Krzyczeli „POWIESIĆ!”
Co się stało?
W końcu spytałam tą moją nieśmiało
„kim jesteś?”
A ona na to „To ja Twoje serce – ja - kamień”

[pathe]

ten utwór ma bardzo rozwleczoną formę, która zawiera w sobie mało treści.spróbuj zawrzeć tą samą myśl, ale w 10 wersach max.a jak rozbudowujesz to z sensem.czekam na kolejny :)

[M._Krzywak]

ale za to treśc adekwatna do tytułu...

[Alicja Najdowska]

a mi się jak zwykle podoba.. gdyby to streścić do 10 wersów ten wiersz mógłby stracić swój sens... może i nawet dusze?? Pozdrawiam

[mikołaj chrobochek]

nie zgodzę się z panią alicją.
przerost treści nad formą.
puenta nawet,nawet.
i rzeczywiście mogłoby coś z tego być po poprawce,
ale wydaje mi się że ten temat jest wyluzdany.
pozdro:)

[Ewa Rajska]

Michale, coś dzisiaj zgryźliwy jesteś:)

rzeczywiście trzebaby skrócić, albo napisać na nowo. to pewnie jeden z twoich pierwszych wierszątek? wkrada się prozopoezja, która-jeśli dobrze użyta-jest mile widziana. ale tu nie jest jak na razie dobrze użyta. postaraj się zawrzeć wiele w niewielu słowach- to poezja.

do pracy!!!!

pozdraiwam serdecznie!
ER