Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nadchodzi moment,
by czemuś zaufać.
wertuje księgi w głupiej nadziei,
że znajdę w nich wskazówki
dla czego mam żyć.

lecz te strony krzyczą wciąż pustką.
czy Ty, masz mi być Ojcem, czy idolem?
mówisz przez ludzi
którym nie ufam,
bo nie słyszę trzepotu ich skrzydeł,
a moje zamokły od łez.

gdzie ta Nagroda?
zaświadczcie mi o niej!

i czemu macie w pogardzie ludzi,
którzy robią wszystko, nic nie oczekując,
nie mając czasu na trzymanie waszego sztandaru,
by powiewał na wietrze.

skaleczyłem się w palec papierem,
a te słowa, nawet zbroczone krwią,
są martwe.

czy ja też muszę być martwy,
by uwierzyć?

Opublikowano

do kogo zwraca się z pretensjami Peel w zwrotce 3. i 4. czyżby do krzyczących pustką stron ze zwrotki 2.

autorze daj ochłonąć peelowi - zagubił się chciałby mieć dowód na wiarę, a tu nic: broczy krwią i łka, on nie widzi sensu, a ty mu każesz żyć - litości

Opublikowano

Wertuj księgę (tę najważniejszą) od czasu do czasu, a w końcu coś do Ciebie przemówi. Nie słuchaj ludzi, którym nie ufasz. To tyle po przeczytaniu tekstu. Resztę zostawiam wprawnie władającym piórem.
Pozdrawiam serdecznie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj - zgadzam się trzeba dbać o zieleń - za mało jej w wielkich miastach -                                                                                                                                      Pzdr.
    • Witaj - ja boje się wojny - ona nic dobrego nie wróży - ciężki wiersz -                                                                                                                          Pzdr.
    • nareszcie przyleciały wielkie pszczoły lato na mazurach a potem dolina kłodzka pod jesień rowery wodne rowery górskie rowery szosowców którym nogawka się nigdy nie wkręca   lulu śpi dwa dni w namiocie kupujemy wielkoustroje na wielkie ryby na długich wędkach wiszą nasze głodne głowy   lulu ma małe piersi drobne piegi sutków czasem tylko widać na wietrze  lulu nie potrafi gotować wszystko jest zimne jak ryba   pobudowałem dom dla lulu otynkowałem ściany wydrążyłem nowe otwory na okna postawiłem wielki piec żeby było bardzo ciepło nie mamy tylko desek na podłogę lulu w oknach powiesiła rybie ścierwa pająki robią kokon z motyla - motyl jest duży malutkich pająków jest siedem powiesiłem pająki za nóżki na białych nitkach       przyleciały wielkie pszczoły - stosuję dym       żeby się nie zadomowiły jak osy jak pająki       jak lulu która okiem pępka sięga       gdzie nie myślę
    • Dzieci mają wielkie głowy Do zmieszczenia świata Świat nie mieści moich dzieci Nie urodziły się z dzikiego seksu Ładnie się mówi że z miłości Tak poprawnie politycznie  Świat mieści owoce  Na tacy mamy podane Zawsze z pleśnią te owoce Na kolorowo wabi dobra strona
    • @Berenika97 Świetny tekst o ludzkim zagubieniu w betonowej klatce.   Światło za oknem to bezsenność bez imienia. Kradnie resztki snu.   Pozdrawiam  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...