Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przewrócona łódź księżyca
kołysze się na falach chmur
wypadłeś z niej głośno krzyczysz
lecisz głową w czeluści dół

w łódce została tęsknota
bez niej czujesz się bardzo źle
spadasz w czasu nowe wrota
nie licząc na pomoc, o nie

włos zjeżył się na twej głowie
przeraża cię wiraż wśród chmur
na krzyki nikt nie odpowie
lądujesz marzeniami w dół

***

klucz marzeń chwyciłeś w locie
zdziwiony zza łódki zerkasz
cień zadrżał na leśnym płocie
zając z mojego lusterka

spadłeś na próg chaty leśnej
o przyszłość bardzo się lękasz
nikt marzeń nie ucieleśni
i z żalu serce ci pęka

księżyc za chmur barankami
siadł na przewróconej łodzi
a ty pod drzew firankami
tęsknie po wspomnieniach brodzisz

srebrna łódź lasem zarosła
a wraz z nią twoja tęsknota
siedząc na progu domostwa
zamykasz czas bez odwrotu

Opublikowano

przewrócona łódź księżyca kołysze się
na falach chmur wypadłeś z niej
głośno krzycząc lecisz głową w dół czeluści

w łódce została tęsknota - bez niej czujesz się
bardzo źle spadając w nowe wrota czasu------- te inwersje nic nie daja? co np.?
bez szans na pomoc, o nie

włos zjeżył się na twej głowie - przeraża cię
wiraż wśród chmur na krzyki nikt nie odpowie
lądujesz marzeniami w dół

***

klucz marzeń chwyciłeś w locie zdziwiony
zza łódki zerkasz - cień zadrżał na leśnym płocie
to zając z mego lusterka

spadłeś na próg chaty leśnej- o przyszłość
bardzo się lękasz nikt marzeń nie ucieleśni
i z żalu serce ci pęka

księżyc za chmur siadł na przewróconej łodzi
a ty pod drzew firankami
tęsknie brodzisz po wspomnieniach

srebrna łódź lasem zarosła a wraz z nią
twoja tęsknota siedząc na progu domostwa
zamykasz czas bez odwrotu

Tyle podszeptów na biało...... Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Artemida   Nie jestem własnością, tym bardziej zdobyczą , ofiarą  podporządkowaną żadnemu mężczyźnie,  co jest bożyszczem  wśród wielu kobiet, piejących z zachwytem   Nie czekam na to  jak w średniowieczu  aby miał mnie posiąść , to takie staroświeckie,  prostackie myślenie  stereotypowe , wprost nieładne    Należę tylko do matki ziemi , która wydała mnie z pierwszym  tchnieniem na świat  pośród kamieni i skał   O zdanie nie pytam  wyższych rangą myślicieli,  swą mądrością się kieruje  pozostając niezależną buntowniczką,  wierną samej sobie - Artemidą    Twardą jestem,  jak jedna z tych skał ,  hulam z wiatrem , a z odwagą  na koniu przez lasy i pola gnam  z wiankiem na głowie , trzymając pochodnie, rozświetlając kobietom drogę   Swój honor i imię mam Artemida     Poznaj mą wyższość i dzikość, Artemido,boginio niezależna ,  niepojęta , nieprzenikniona  w świecie mężczyzn ,silna i pewna    -nieujarzmiona -niezwyciężona   Artemida      09.08.2026 r. NatusieK97  
    • Jak szepty na wietrze, Krople spadające Wraz z deszczem, Nocne słowa  Szeptane do ucha, Każdy pragnie  Czegoś jeszcze, Zakochani pożądają przedłużenia swoich  Wspólnych chwil, Chorzy pragną  Nagłego uzdrowienia, Umierający oczekują Końca cierpienia, Impulsywni możliwości Cofnięcia okazanych  Gniewu i złości, Osamotnieni szukają Dłuższego towarzystwa, Jak motyle szepty, Każdy człowiek W przestrzeń je wysyła,    Jeszcze trochę, Jeszcze dziś, Jeszcze jutro, Jeszcze jeszcze, Aż zajdzie słońce  I wstanie nowy świt, By każdy ból  W końcu znikł,   Pod wpływem cierpienia Jedni się kurczą, Drudzy wzrastają, Ale i tak na końcu dróg  Wszyscy się spotkają, Rozstania są  Całkowicie nieuniknione, Niektóre przez los Zupełnie zamierzone, Nie są przyjemnością  Ale jedynie  Bolesną koniecznością, Żal za tym co było, Co być mogło, A wszystko źle poszło, Dobre złego początki Aż z relacji Pozostaną szczątki,   Jednak drogi czytelniku, W tym wierszu  Nie ma smutku, Nie zrozum mnie źle, Po prostu czasem  Nie wychodzi  W życiu dobrze, Nie wszystko od nas Jest zależne, Jednak warto  Lekcje wyciągać, Analizować i rozumieć, Ze smutkiem pogodzić  Trzeba się umieć 10.08.2026
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...