Przytulać śmierć

[Monika Katarzyna]

Natura to coś pięknego,
Taka naturalna,
Więc idę po łące,
Podziwiam nawet niewielki kopiec kreta,
Strumyk, który tutaj płynie,
Śpiew ptaków siedzących na drzewach,
i kamyk który podrzucam do góry.
Nagle wszystko ucichło,
słychać było tylko delikatny powiew wiatru
błąkajacy się wśród drzew.
I wtedy, coś jak wielki ptak wpadło mi w ramiona.
Upadłam.
I nikt nie wie ze przytulałam śmierć.

[Seweryn Muszkowski]

O. Widzę, że poruszyłaś fajny temat.
Dokładnie, nikt nie ma pojęcia jak wygląda śmierć, czym jest i czy w ogóle istnieje.
Możemy być radośni, zadowoleni z otaczającego nas świata...a tu boom. Koniec.

Tylko obawiam się Moniko, że sam podział na wersy nie wystarczy, aby tekst nazywał się "wierszem".

Może powinnaś spróbować sił w dziale proza?

Pozdrawiam.

[Kai_Fist]

nie wiem co mam powiedzieć,
ten kamyk podrzucony w górę, powiew wiartu, upadek, ogólny charakter zastosowanego słownictwa...
mam bliskie skojarzenia, zbyt bliskie...

[Kai_Fist]

wyczuwam coś w powietrzu...
czy ty mnie znasz?

[dark_girl_x]

CYTAT (Monika Katarzyna @ Jun 24 2003, 06:06 PM)

I nikt nie wiem ze przytulałam śmierć.

nie rozumiem czy to pomyłka czy tak ma być

[Paulina Karpiuk]

Tego tamtego, nie wiem co mam mysleć, niby ciekawy, niby zaskakujący ale jakis taki beż zasmażki