Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

spotkanie czysto oklepane
języki uprawiają jogging
od kilku lat w coraz lepszej
kondycji nie marnując
po godzinach do upadłego

scenopis nic nowego nie wnosi
„fuck me” dupą do kamery
odnosząc wiele położeń
w kakaowe oko obiektywu
pakuje materiał klasy x


life karaoke nie wymaga
(w tym przypadku) ruchów
ust z oddźwiękiem tekstu
podczas gdy widz metodą
samogwałt wędruje do WC


spotkanie nieczysto wyklepane
ciała odpoczywają po napiętych
rozkładach jazdy up down
front back rozrywane godziny
nagrań w studiu

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




są wiersze liryczne i nieliterackie
ale są nazywane wierszami
poezja współczesna nie ma podziałów
przykro mi

to było gwoli wyjaśnienia wobec twojego ograniczenia
piękności i głębi które musi mieć wiersz


bywaj
Opublikowano

no ale jednak jest jakies rozgraniczenie co jest a co nie jest wierszem. poza tym jezeli moznatak sobie pisac co sie chce nie baczac na slowa to czy to naprawde jest poezja? przeciez juz sama nazwa liryka wskazuje na cos estetycznego. no jak takie dupy i fucki beda to kazdy zul w bramie bedzie sie mogl pochwalic ze poezja mowi.

/kasia

Opublikowano

Tak sobie czytam i - choć wiersz nie zachwycił - muszę w pewnym sensie stanąć w obronie autora.

Nocny Motylku - naprawdę, uwierz mi - Słowacki czy Kochanowski to nie są wyznaczniki kryteriów współczesnej poezji. Poetyka klasyczna z zasadą decorum a poetyka współczesna, zasad właściwie pozbawiona, to dwie różne rzeczy! Skoro tak bronisz języka klasycznej poezji, to czemu sama nie piszesz wierszy rymowanych, sylabotonicznych?
Piszesz, że liryka kojarzy się z czymś estetycznym. Pomijajac już fakt, że kojarzenie (liryka od liry, instrumentu przy akompaniamencie którego była początkowo wykonywana) to proces raczej subiektywny i każdemu wszystko moze się kojarzyć z czym innym, to wciąż dostrzegasz tylko zubożałe, potoczne znaczenie słowa "estetyczny". Są różne estetyki i różne kategorie przedmiotów estetycznych.
Radzę poczytać. I to dużo. Można zacząć od Wojaczka. Bo stawianie poetyki klasycznej za wzór dla współczesnej to niestety kiepski pomysł.

Opublikowano

Sceptic'u tak właśnie ... znowu pojawiają się osoby które czytują wiersze sms-owe-takie
również piszą ehh
bzdura

dzięki

ja chyba skompromituję się dzisiaj jakimś bhehe cukierkiem
ciekawe jakich kolorów nabierze po wyssaniu z niego soków trendysłowia he

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Pamiętam mówiłeś, że tylko ja Że ponad wszystko, że po kres Mówiłeś… A muzyka smutno gra Tak smutno mi teraz jest   Pamiętam róże, uśmiech Twój Gdy mówiłeś… Teraz potok łez Z sobą sama toczę bój Mój uśmiech na zdjęciu sczezł   Dlaczego, gdy byliśmy tuż Ty w moje serce wbiłeś nóż   Już nie wiem, sama nie wiem jak Nie wiem… teraz tylko płacz i ból Tak smutno mi teraz, tak I gubię się w fałszu Twoich ról   Ile siebie ukryłeś przede mną Dlaczego nie powiedział nikt Że miłość nasza dla Ciebie – grą Na zawsze już mój uśmiech znikł   Mogłeś całym światem być Teraz trudno jest mi żyć   Zakochani, wszyscy mówili nam Wierzyłam, że Ty i ja to raj Teraz piosenkę smutną gram Daj mi choć nadzieję, daj   Ach, gdzie znikł serca żar Gdzie świetlisty oczu błysk I smutek nasz – to też dar U Ciebie i on znikł   Mogłam dać ci siebie – tylko to A między… kto był powiedz, kto   Tak trudno, gorzkie płyną łzy Nie mów nic, już nie Nie, to nie byłeś Ty Nie było mnie
    • @bazyl_prost   Dżin zapewne to działalność w.... poezji:) Pozdrawiam.
    • @Bożena De-TreCiszy się dzisiaj, w rozwrzeszczanym i ekstrawertycznym świecie, w ogóle nie docenia. Cieszę się, że istnieją jeszcze osoby, potrafiące to robić.
    • Refleksje o ciszy   Niektórzy mówią, że przeszłość nudzi. Marzenia są passe. A ja myślę… Słowa, gesty buduje się latami i wtedy tworzą się obrazy.   Między życiem a wiecznością zamieszkają w nas i zapełnią pustki, których nie znamy, bo marzenia są jak domki, ziarnka maku z pozoru takie same, a każde ma ciszę swą i inną paletę barw.   Czasami piszę, żeby zabić ciszę. Tak jak zabija się zwierzę? Zapytałby Mistrz gdyby żył. Nie… Tą, która boli, gdy widzisz jak z gniazda wylatuje ptak, a skrzydła jego zbyt wątłe, by unieść się mógł. To cisza, do której wracam po ciężkim dniu.   Wracają projekty widma. Słyszałam o furgonach porąbanych ludzi i boję się. Moja cisza to mój dom, pojony nektarem, co różne smaki ma. Jest jak makówka. Ziaren w niej wiele, a każde jedno… jedyne… najdroższe.
    • @Berenika97   Świetnie się czyta. Nie znam mitologii słowiańskiej, a teraz poznałam Welesa. :) Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...