poranek

[Tali Maciej]

skrzy się brzask
wrzask czajnika
skrzypi krzesło w naprężeniu
drze drzazgami nas-kurek
kropliście rytmizuje ciszę
w kubku kubki smakowe pieszczone
aromatem Jacobs z cukrem
krem śmietanki na języku
goryczą pytań retorycznych

-zdradziłeś

odpowiadam pusto wzrocznym milczeniem

-chcesz separacji

zagłuszam szelestem brukowca
nie śmiem spojrzeć prawdzie w oczy

-zabieram Natalię

odbija się echem w pustostanie od miesięcy
zbyt dużo wina winy w tym względzie

krótkowzrocznym egoizmem
rozmieniłem na drobne

[Tali Maciej]

brakuje mi pomysłu na puente w tym stanie mam wrazenie że jest urwana, jakby ktoś jakieś sugestię to byłbym...

pozdrawiam

[Julia Zakochana]

a mi sie zdaje, że to nieurwane wcale jest... ale ja sie nie znam ;) może kto mądrzejszy co powie ;)

[Witold Marek]

Zelipsowałbym ten poranek, z pierwszej strofy powyrywał orzeczenia. Gwarantuję, że nie straci na dynamice, będzie dźwięczał jak żywe-martwe natury.

Pozdrawiam.

[Ewa Rajska]

ciekawy wiersz- ze względu na dźwięczność.
taka dynamika w tak statycznym obrazku...tworzy fajne wprowadzenie:)
po pierwszym wersie miałam wrażenie, że będzie o przyrodzie, a tu zaskoczenie:) bo pojawia się trochę miejski obrazek(widział ktoś brzask w mieście?)

jeżeli chodzi o końcówkę, to może dorzuciłabym z jeden wers-o tym jak czuje się peel po zrozumieniu co zrobił. ale może to niekonieczne:)

pozdrawiam ciepło!
ER